All Posts By

Mediterraneo Hospital

MedHeartAorta Poster 35x50 page 0001 scaled - 6η Εκπαιδευτική Hμερίδα «Ομάδες Καρδιάς & Αορτής. Παρόν και Μέλλον

6η Εκπαιδευτική Hμερίδα «Ομάδες Καρδιάς & Αορτής. Παρόν και Μέλλον

By | ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ, ΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟ, ΚΑΡΔΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ

Δελτίο Τύπου 19/11/21 – 6η Εκπαιδευτική Hμερίδα “Ομάδες Καρδιάς & Αορτής. Παρόν και Μέλλον”

Για έκτη συνεχή χρονιά το Mediterraneo Hospital σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Καρδιαγγειακών Παθήσεων διοργάνωσαν την Εκπαιδευτική Hμερίδα «Ομάδες Καρδιάς & Αορτής. Παρόν και Μέλλον», η οποία πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το Σάββατο 13 Νοεμβρίου στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, με συμμετοχή πολλών ιατρών από την Ελλάδα και το εξωτερικό (Αγγλία, Η.Π.Α, Σιγκαπούρη). Η κύρια δομή της φετινής διαδραστικής ημερίδας περιλάμβανε την παρουσίαση πολύπλοκων περιστατικών ασθενών με στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, βαλβιδοπάθειες, απεικονιστικά διλήμματα, σύμπλοκα αγγειακά προβλήματα, διαταραχές της πνευμονικής κυκλοφορίας καθώς και συγγενείς καρδιακές παθήσεις. Ακολούθησε συζήτηση με πλήθος ερωτήσεων από τους συμμετέχοντες. Την ημερίδα, η οποία φέτος έγινε με υβριδικό τρόπο συμμετοχής, παρακολούθησε πλήθος Καρδιολόγων, Καρδιοχειρουργών και συγγενών ειδικοτήτων καθώς επίσης και πολλοί νοσηλευτές.

Δρ. Δημήτριος Γιωτίκας, Ορθοπεδικός Χειρουργός Mediterraneo Hospital

Οστική ανακατασκευή άκρων

By | ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΟ

Δρ. Δημήτριος Γιωτίκας, Ορθοπεδικός Χειρουργός Mediterraneo Hospital

Η οστική ανακατασκευή άνω και κάτω άκρων (limb reconstruction) είναι το πεδίο της ορθοπεδικής που εξειδικεύεται στις θεραπείες με δημιουργία νέου οστού από τον ίδιο τον οργανισμό για την πλήρωση οστικών ελλειμμάτων, τη διόρθωση παραμορφώσεων των άκρων, την επιμήκυνσή τους ή οποιονδήποτε συνδυασμό των ανωτέρω.

Οι μέθοδοι αυτές εφαρμόζονται σε ασθενείς με:

  • Λοιμώξεις οστών μετά από κάταγμα ή εγχείρηση. Χρόνια οστεομυελίτιδα.
  • Ψευδάρθρωση (Αδυναμία επούλωσης/συγκόλλησης) καταγμάτων.
  • Βαριά ανοικτά κατάγματα κνήμης με απώλεια οστού, δέρματος και μυών.
  • Παραμορφώσεις του σκέλους (Στροφή, γωνίωση, βράχυνση ή συνδυασμό αυτών) μετά από κάταγμα ή επιπλοκές προηγηθείσας χειρουργικής επέμβασης.
  • Δυσκαμψία αρθρώσεων – Αγκύλωση γόνατος και ποδοκνημικής άρθρωσης.
  • Συγγενείς ανωμαλίες, ανισοσκελία, υποπλασία άκρου, νανισμός, βραχύ ανάστημα.

Τα προβλήματα αυτά, τα οποία συνήθως είναι αποτέλεσμα της βαρύτητας του αρχικού κατάγματος ή/και των επιπλοκών που παρουσιάστηκαν κατά την μετέπειτα αντιμετώπισή του, επηρεάζουν σημαντικά την κοινωνική, εργασιακή και προσωπική ζωή του ασθενούς για μακρό χρονικό διάστημα, αποτελούν δηλαδή life-changing events.

Η αντιμετώπιση τους είναι δύσκολη και μακροχρόνια και συχνά απαιτείται η συμμετοχή πολλών ειδικοτήτων (Ορθοπεδικός, Πλαστικός, Λοιμωξιολόγος, Φυσιοθεραπευτής, Προσθετικός, Ψυχολόγος).

giotikas dim - Οστική ανακατασκευή άκρων

Η ιατρική μας ομάδα αποτελείται από εξειδικευμένους ιατρούς με μακροχρόνια κλινική εμπειρία σε μεγάλα κέντρα αντιμετώπισης τραύματος του εξωτερικού. Στο τμήμα μας χρησιμοποιούμε τεχνολογίες αιχμής όπως:

  • Μαγνητικά εκπτυσσόμενους ήλους επιμήκυνσης (Precise-2 ®, Nuvasive) για επιμήκυνση μηριαίου και κνήμης με ή χωρίς διόρθωση παραμορφώσεων.
  • Μηχανικά εκπτυσσόμενους ήλους (Guichet X-OS ®) που επιτρέπουν βάδιση με πλήρη φόρτιση από την πρώτη μετεγχειρητική ήμερα.
  • Κυκλικό πλαίσιο εξωτερικής οστεοσύνθεσης κνήμης με δυνατότητα πολυεπίπεδης διόρθωσης παραμορφώσεων άκρου με τη χρήση ειδικού λογισμικού (Taylor Spatial Frame®, Smith & Nephew).
  • Ειδικό ενδομυελικό γλύφανο (Reamer Irrigator Aspirator® της Johnson & Johnson) για την λήψη οστικού μοσχεύματος με ελάχιστη επεμβατικότητα. Αλλά και για την έκπλυση και τον χειρουργικό καθαρισμό ενδομυελικού αυλού σε περιπτώσεις οστεομυελίτιδας.
  • Απορροφήσιμα σφαιρίδια αντιβιοτικού (Cerament® Bonesupport και Stimulan® Biocomposites) εντός του οστού για την τοπική θεραπεία οστικής λοίμωξης.

Η ομάδα μας περιθάλπει με επιτυχία ασθενείς από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο, των οποίων τα σύνθετα ορθοπεδικά προβλήματα απαιτούν εξειδικευμένες υπηρεσίες και σύγχρονη τεχνολογία.

MedHeartAorta Poster 35x50 page 0001 scaled - 6η Εκπαιδευτική ημερίδα «Ομάδες καρδιάς & Αορτής. Παρόν και μέλλον»

6η Εκπαιδευτική ημερίδα «Ομάδες καρδιάς & Αορτής. Παρόν και μέλλον»

By | ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟ

Το Mediterraneo Hospital σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης Καρδιαγγειακών Παθήσεων διοργανώνουν το Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2021, την 6η Εκπαιδευτική ημερίδα «Ομάδες καρδιάς & Αορτής. Παρόν και μέλλον». Και η φετινή διαδραστική ημερίδα θα διατηρήσει σαν κύρια δομή τις παρουσιάσεις πολύπλοκων περιστατικών ασθενών με στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, βαλβιδοπάθειες, απεικονιστικά διλήμματα, σύμπλοκα αγγειακά προβλήματα, διαταραχές της πνευμονικής κυκλοφορίας και συγγενείς καρδιακές παθήσεις. Οι παρουσιάσεις θα συνοδεύονται από ερωτήσεις-απαντήσεις, σχόλια και συμβουλές.

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών (Αναπήρων Πολέμου 9, Αθήνα , Τ.Κ. 106 76,  Αμφιθέατρο “The Cotsen Hall” , τηλ. 213 000 2400) και  με τις παρούσες συνθήκες θα γίνει με υβριδικό τρόπο συμμετοχής ( με φυσική παρουσία ή διαδικτυακά ). Η συμμετοχή είναι δωρεάν. Για την εγγραφή στην ημερίδα απαραίτητη προϋπόθεση είναι η υποβολή της Φόρμας Εγγραφής  ( πατώντας ΕΔΩ  ).

Ιστοσελίδα : https://tmg.gr/event/6i-ekpedeftiki-imerida-omades-kardias-aortis-paron-ke-mellon/

Πρόγραμμα Ημερίδας

 

tomosynthesis mediterraneo - Οκτώβριος, μήνας μαστού

Οκτώβριος, μήνας μαστού

By | MBC

Το Mediterraneo Hospital, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην πρόληψη και στην έγκαιρη διάγνωση, έχει διαμορφώσει ειδικά πακέτα εξετάσεων σε προνομιακές τιμές .

Προσφέρεται Ψηφιακή Μαστογραφία 35 €. Ψηφιακή μαστογραφία & υπέρηχος μαστών 50€.

Κλείστε το ραντεβού σας έως τις  8/10/20 επικοινωνώντας με τους συνεργάτες μας στο 2109117550.

Η προσφορά ισχύει αποκλειστικά για το μήνα Οκτώβριο.

 

Διευκρινίζεται ότι η μαστογραφία αυτή αφορά υγιείς από παθήσεις μαστού γυναίκες , χωρίς επίσης επί του παρόντος αναφερόμενη συμπτωματολογία στο στήθος και στις ηλικίες που η μαστογραφία είναι ευαίσθητη για προληπτικό έλεγχο ( από το 40ο έτος κι έπειτα).

tsirkinidis aimatologos mediterraneo hospital - Το πολλαπλό μυέλωμα στην κλινική πράξη

Το πολλαπλό μυέλωμα στην κλινική πράξη

By | ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΟ

Παντελής Τσιρκινίδης, Επιμελητής Αιματολογικού Τμήματος, Παθολογική Κλινική Mediterraneo Hospital

Το πολλαπλό μυέλωμα (multiple myeloma: MM) αποτελεί νόσο του αιμοποιητικού συστήματος και οφείλεται σε νεοπλασματικό κλώνο πλασματοκυττάρων.

Τα πλασματοκύτταρα είναι πρωταγωνιστές του ανοσοποιητικού συστήματος, αφού παράγουν και εκκρίνουν τα αντισώματα, τα οποία περιορίζουν ανεπιθύμητους εισβολείς, όπως είναι π.χ. τα μικρόβια. Ως εκ τούτου, τα πλασματοκύτταρα, ως κύριοι “σταθμοί παραγωγής” των αντισωμάτων, είναι υπεύθυνα για τη χυμική ανοσία. Ένα άλλο σκέλος της φυσικής και επίκτητης ανοσίας είναι η κυτταρική ανοσία, στην οποία βασικοί πρωταγωνιστές είναι τα T-λεμφοκύτταρα. Οι δύο αυτοί τύποι ανοσίας είναι αλληλοεπικαλυπτόμενοι και αλληλένδετοι και η διάκρισή τους παραμένει μόνο λειτουργική και εκπαιδευτική, για τη δική μας κατανόηση περισσότερο.


Πώς λειτουργεί το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου;

 Ο άνθρωπος, καθώς και όλα τα πρωτεύοντα θηλαστικά, έχει αναπτύξει ένα αξιοθαύμαστο ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο διαθέτει αρκετές χιλιάδες κλώνων πλασματοκυττάρων, ας τους ονομάσουμε «τάγματα». Τα τάγματα αυτά είναι εξειδικευμένα για έναν «εχθρό» που πιθανώς θα συναντήσει ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του, π.χ. το μικρόβιο του τετάνου ή τη γύρη της τσουκνίδας. Άλλες φορές οι εχθροί είναι πιο φιλικοί και συνάπτουν ειρήνη με τον οργανισμό, π.χ. όπως συμβαίνει με πλήθος μικροβίων που παρασιτούν στο δέρμα, τους βλεννογόνους, τις κοιλότητες, το αναπνευστικό σύστημα και τον γαστρεντερικό σωλήνα καθώς και με αρκετούς ιούς, οι οποίοι κατοικούν ήσυχα και σιωπηλά σε διάφορα κύτταρα και ιστούς. Σε αυτήν την κατάσταση, υπάρχει μία δυναμική και ωφέλιμη ισορροπία μεταξύ ταγμάτων, αντισωμάτων και εχθρών. Άπαξ και ένας εχθρός δεν έχει φιλικές διαθέσεις, τότε αναλαμβάνει το ειδικό – για αυτόν – τάγμα και παράγει ποικιλοτρόπως αντισώματα, συμβάλλοντας στην εξουδετέρωσή του. Άλλες φορές τα τάγματα υπεραντιδρούν με εχθροπραξίες χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, σε ασήμαντους εχθρούς δηλαδή: προκύπτει τότε μία αλλεργική αντίδραση. Σε άλλες περιπτώσεις, τα τάγματα “μπερδεύονται” και στρέφονται έναντι σε ιστούς και κύτταρα του ίδιου του οργανισμού, παράγοντας τα αυτο-αντισώματα.


Τι συμβαίνει στην περίπτωση του πολλαπλού μυελώματος;

 Στο πολλαπλό μυέλωμα, κάποιο από τα τάγματα παρουσιάζει, είτε σιγά-σιγά ή σπανιότερα οξέως, με ταχύ ρυθμό, τρία προβλήματα: 1) σταματά να συνεργάζεται με τα υπόλοιπα και αρχίζει να υπερπλάσσεται ανεξέλεγκτα, μη-υπακούοντας τον Κανονισμό του Συντάγματος. Ως εκ τούτου, ο στρατός του μεγαλώνει αριθμητικά και δεν αφήνει πλέον ικανό χώρο για να υπάρχουν, να αναπτύσσονται και να διατηρούνται τα υπόλοιπα χιλιάδες τάγματα, 2) το νεοπλασματικό τάγμα αποδιοργανώνεται και το αντίσωμα που παράγει δεν έχει πλέον ειδική αποστολή, έναντι δηλαδή κάποιου συγκεκριμένου εχθρού. Το Σύνταγμα πλέον αδυνατεί, μέσω ειδικών βιοχημικών μηνυμάτων  να διατάξει τον περιορισμό της παραγωγής του νεοπλασματικού αντισώματος. 3) το νεοπλασματικό τάγμα αρχίζει ταυτόχρονα να επεκτείνεται σε διάφορους ιστούς, προκαλώντας περαιτέρω αποδιοργάνωση. Ο κύριος ιστός που προσβάλλεται συνηθέστερα είναι ο σπογγώδης οστίτης ιστός, ο οποίος φιλοξενεί το μυελό των οστών, το εργοστάσιο του αιμοποιητικού συστήματος. Πρακτικά, ο σπογγώδης οστίτης ιστός αφορά τα οστά του κρανίου και τον κορμό (θωρακικός κλωβός, σπονδυλική στήλη και οστά λεκάνης), και λιγότερο τις επιφύσεις (άκρες) του σκελετού των άκρων.

Έτσι, το πολλαπλό μυέλωμα προκαλεί:

  1. υπο-γ-σφαιριναιμία, μη επιτρέποντας στα φυσιολογικά τάγματα να αναπτύσσονται και να παράγουν αντισώματα,
  2. εμφάνιση και αύξηση παραπρωτείνης και
  3. οστικές βλάβες, όπως βαριά οστεοπενία και οστεοπώρωση, οστεολύσεις και πλασμοκυττώματα, τα οποία είναι όγκοι από κύτταρα της νόσου.

Ταυτόχρονα, εμφανίζεται σταδιακά διαταραχή των αιμοποιητικών σειρών στο μυελό των οστών, λόγω “καταπίεσης χώρου” αλλά και αποδιοργάνωσης του μικρο-περιβάλλοντος, η οποία οδηγεί σε αναιμία, σπάνια σε λευκοπενία και σπανιότερα σε θρομβοπενία. Άλλοτε, η νόσος εκδηλώνεται ως πλασμοκύττωμα, νεοπλασματικός όγκος δηλαδή από πλασματοκύτταρα, ο οποίος κατά κανόνα εμφανίζεται στη σπονδυλική στήλη και ιδίως στη θωρακική μοίρα αυτής. Η προσβολή αυτή δύναται να προκαλέσει μέχρι και παραπληγία.

Λόγω των βιοχημικών ιδιοτήτων της η παραπρωτείνη συνήθως παραβλάπτει ιδιαίτερα τους νεφρούς, σπανιότερα δε επιφέρει επιπλοκές στο νευρικό σύστημα, το σύστημα πήξης-αιμόστασης και τη μεταβολική ρύθμιση. Επιπρόσθετα, η διαρκής οστική βλάβη δύναται να οδηγήσει σε υπερασβεστιαιμία, η οποία με τη σειρά της τείνει να επιδεινώσει τη νεφρική λειτουργία.


Ποιες ηλικιακές ομάδες προσβάλλει η νόσος και πώς εκδηλώνεται;

Το πολλαπλό μυέλωμα προσβάλλει συνηθέστερα μεσήλικες και ηλικιωμένους, σπανιότερα όμως και νεαρότερους ενήλικες. Η προσβολή αυτή ποικίλει ιδιαίτερα, από άποψη βιολογικής συμπεριφοράς: άλλοτε είναι θορυβώδης, με τις προαναφερόμενες εκδηλώσεις να οδηγούν τον ασθενή στον Ιατρό και άλλες φορές είναι ασυμπτωματική, με μόνη απόδειξη της ύπαρξής της τα ευρήματα από το αίμα, τα ούρα ή την απεικόνιση (π.χ. ακτινογραφία, αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία). Για το λόγο αυτό το πολλαπλό μυέλωμα διακρίνεται σε “συμπτωματικό”  και σε “ασυμπτωματικό” (ήπιο, έρπον), αντίστοιχα. Η διάκριση των δύο αυτών μορφών εκδήλωσης της νόσου στηρίζεται στην ύπαρξη ή όχι μεταβολικών διαταραχών [υπερασβεστιαιμία (hypercalcemia)], νεφρικής δυσλειτουργίας/ανεπάρκειας (renal), αναιμίας (anemia) και οστικής προσβολής (bone). Το ακρωνύμιο CRAB περιγράφει αυτήν την εξέλιξη, ωστόσο ένα μικρό ποσοστό των ασθενών παραμένουν εντελώς ασυμπτωματικοί, παρόλο που εμφανίζουν CRAB. Σε κάθε όμως περίπτωση CRAB, αργά ή γρήγορα, η νοσηρότητα είναι ο κανόνας. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι οι εκδηλώσεις του CRAB σπανίως είναι μονήρεις, δηλαδή συνήθως συνδυάζονται και ταυτόχρονα συνοδεύονται από αυξημένο φορτίο νόσου.


Η δυσκολία στην αξιολόγηση του
CRAB και η απόφαση για θεραπεία

Επειδή οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις δύνανται να μην οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στο πολλαπλό μυέλωμα, αλλά σε πλήθος άλλων διαφορετικών καταστάσεων, η εκτίμηση του CRAB απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτική αξιολόγηση.

Οι σημαντικότερες πληροφορίες για να καθορίσουν ή να προβλέψουν με ακρίβεια το CRAB είναι οι διαταραχές των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων ανοσοφαιρινών (κ και λ) στο αίμα, το ποσοστό διήθησης του μυελού οστών και τα κυτταρογενετικά και μοριακά ευρήματα της νόσου. Ωστόσο, η ύπαρξη μίας ή ακόμα και των τριών μαζί ταυτόχρονα στον ασθενή, ενδέχεται κάλλιστα να μη συνοδεύεται από CRAB, ακόμα και για μεγάλο χρονικό διάστημα παρακολούθησης.

 Ανακεφαλαιώνοντας, η απόφαση για θεραπεία είτε σε ύπαρξη CRAB ή λόγω δυσμενών προγνωστικών χαρακτηριστικών νόσου (ελεύθερες αλυσίδες, ποσοστό διήθησης μυελού οστών και μοριακό-γενετικό προφίλ) παραμένει στην κρίση του Θεράποντος Αιματολόγου, εξατομικευμένη πάντοτε στον εκάστοτε ασθενή.


Ποια είναι οι θεραπευτική προσέγγιση για το πολλαπλό μυέλωμα;

Η θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος βασίζεται σε 3 άξονες κυρίως: στους αναστολείς πρωτεασώματος, τους ανοσοτροποποιητές και τα μονοκλωνικά αντισώματα.
Σε αρκετές περιπτώσεις συνδυάζονται κορτικοειδή και σαφώς λιγότερο “κλασσικά” χημειοθεραπευτικά φάρμακα (αλκυλιούντες παράγοντες, ανθρακυκλίνες και παράγωγα πλατίνας). Άλλες φορές γίνεται χρήση μόνο αυξητικών παραγόντων της ερυθροποίησης ή διφωσφονικών: τα τελευταία (τα οποία είναι υποστηρικτικά φάρμακα) αναστέλλουν την οστική απορρόφηση στον σκελετό, πλην όμως ενίοτε ασκούν και αντι-μυελωματική δράση. Στις περιπτώσεις πίεσης ή καταστροφικών βλαβών σπονδυλικής στήλης από τη νόσο εφαρμόζεται τοπική ακτινοθεραπεία είτε αυτή ταυτόχρονα με συστηματική θεραπεία, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ή ακόμα και επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Αν ο ασθενής εμφανίσει σοβαρού βαθμού νεφρική ανεπάρκεια ή/και εκσεσημασμένη υπερασβεστιαιμία, διενεργείται αιμοκάθαρση και ταυτοχρόνως χορηγείται συστηματική θεραπεία.

Δύο επιπλέον θεραπευτικές επιλογές αφορούν την αυτόλογη και την αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων:

  • Η πρώτη διαδικασία χρησιμοποιεί μόσχευμα από τον ίδιο τον ασθενή (ίδιος δότης-λήπτης), με στόχο να δοθεί μυελοτοξική “μεγαθεραπεία”, δηλαδή μεγαλύτερες δόσεις χημειοθεραπείας (κυρίως αλκυλιούντων παραγόντων). Η ανεπιθύμητη βαριά μυελοτοξικότητα που προκύπτει αποκαθίσταται με τη χορήγηση του αυτόλογου μοσχεύματος σε δεύτερο χρόνο. Η στρατηγική αυτή έχει αναδείξει αποτελεσματικότητα στη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος, ωστόσο η χρήση της τείνει να εξατομικεύεται και ίσως να περιορίζεται, με την πάροδο του χρόνου. Μία σημαντική εξέλιξη στο πεδίο αυτό (ωστόσο με διαφορετικό τρόπο λειτουργίας και θεραπευτικής δραστικότητας) είναι η κυτταρική θεραπεία με T-λεμφοκύτταρα με χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (chimeric antigen receptor T-lymphocytes: CAR-T cells), τα οποία παράγονται και λαμβάνονται από τον ασθενή, τροποποιούνται γενετικά ex vivo και ακολούθως επαναχορηγούνται στον ίδιο σε 2ο χρόνο.
  • Η αλλογενής μεταμόσχευση χρησιμοποιεί μόσχευμα από δότη (αδελφός, συγγενής πρώτου βαθμού, μη-συγγενής, ομφαλοπλακουντιακό μόσχευμα) το οποίο, εκτός από την αποκατάσταση της αιμοποίησης στον ασθενή-λήπτη, ασκεί έντονη ανοσολογική-κυτταροστατική δράση στα κύτταρα της νόσου του λήπτη. Πλην όμως, κατά κανόνα η δράση αυτή επεκτείνεται σχεδόν σε όλους τους ιστούς και τα κύτταρα του λήπτη, προκαλώντας έτσι πλήθος ανεπιθύμητων επιπλοκών στον ασθενή, τόσο πρώιμων όσο και όψιμων. Τα δεδομένα αυτά θέτουν την ένδειξη της αλλογενούς μεταμόσχευσης σε αυστηρά περιορισμένο και εξατομικευμένο πληθυσμό ασθενών, πασχόντων από πολλαπλό μυέλωμα.

Το πολλαπλό μυέλωμα είναι συστηματική και ανίατη νόσος, πλην όμως ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών καταφέρνει να πετύχει πολυετή λειτουργική ίαση με “χαμηλής έντασης” θεραπευτικές παρεμβάσεις και ικανοποιητικό επίπεδο ποιότητας ζωής. Η εντατική πρόοδος στον τομέα της βιοτεχνολογίας επιφέρει στον παρόντα χρόνο πολλαπλές βελτιώσεις τόσο στις θεραπευτικές στρατηγικές όσο και στην υποστηρικτική φροντίδα των ασθενών πασχόντων από πολλαπλό μυέλωμα.

eleni kafe vrogxiko asthma mediterraneo hospitalα - Βρογχικό άσθμα: Η νόσος όλων των ηλικιών

Βρογχικό άσθμα: Η νόσος όλων των ηλικιών

By | COVID-19, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΚΟ

Ελένη Καφέ, Διευθύντρια Πνευμονολογικής Κλινικής Mediterraneo Hospital

Τι είναι το βρογχικό άσθμα;

Το βρογχικό άσθμα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος των αεραγωγών που οδηγεί σε στένωση των βρόγχων λόγω σύσπασης των μυών των τοιχωμάτων τους και υπερπαραγωγής βλέννης .Υπολογίζεται ότι 300 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από βρογχικό άσθμα με διαφορετικό ποσοστό από χώρα σε χώρα ενώ στην Ελλάδα πάσχει το 8,6 % του γενικού πληθυσμού.

Διακρίνεται σε:

  1. Ενδογενές: που εμφανίζεται κυρίως στα 20-40 έτη με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες, έχει συνήθως σοβαρότερη πορεία  και μπορεί να σχετίζεται με την συνύπαρξη ρινικών πολυπόδων και ευαισθησίας  στη λήψη ασπιρίνης.
  2. Εξωγενές ή αλλεργικό βρογχικό άσθμα: αφορά στο 90 % του παιδικού βρογχικού άσθματος, σχετίζεται με την κληρονομικότητα και έχει πολύ καλύτερη έκβαση σε βάθος χρόνου. Τα 2/3 του παιδικού άσθματος υποστρέφονται στην εφηβική ηλικία και το 1/3 αυτών επανεμφανίζεται στην ενήλικη ζωή.
  3. Άσκησης: εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της άσκησης
  4. Επαγγελματικό: αποτελεί το 15% των κρουσμάτων άσθματος και προκαλείται από υλικά στο χώρο εργασίας (ξυλουργοί, κομμωτές, χημική βιομηχανία κοκ).
  5. Νυκτερινό: σχετιζόμενο με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ορμονικούς παράγοντες.

Τα συμπτώματα του άσθματος είναι βήχας, συριγμός (γατάκια) ιδίως κατά τις νυκτερινές ώρες ή τις πρώτες πρωινές, σφίξιμο στο θώρακα, δύσπνοια και κόπωση. Μπορούν να υποχωρούν αυτόματα ή μόνο μετά από θεραπεία, ενώ παρουσιάζουν διακύμανση ως προς τον χρόνο εμφάνισης, την ένταση και τη συχνότητα τους και μπορεί να έχουν εποχικό χαρακτήρα ή να παρουσιάζονται όλο το χρόνο.

Η διάγνωση του βρογχικού άσθματος σε 5 βήματα

  1. Συμβατό ιστορικό που θέτει την υποψία βάσει συμπτωματολογίας, της εμφάνισης του υπό συνθήκες, την διακύμανση του, τους πιθανούς εκλυτικούς παράγοντες ή τη συνύπαρξη αλλεργικής ρινίτιδας, ρινικών πολυπόδων, ατοπίας.
  2. Σπιρομέτρηση. Πρόκειται για εξέταση ανώδυνη  εύκολη για ηλικίες άνω των 5 ετών με την οποία εκτιμάται η αναπνευστική λειτουργία και τεκμηριώνεται η αναστρεψιμότητα της FEV1 12% μετά την βρογχοδιαστολή ή 200 ml αύξησης της. Εναλλακτικά, χρησιμοποιείται η μέτρηση της μέγιστης εκπνευστικής ροής PEF που γίνεται με τη χρήση ροομέτρου. Μπορεί να πραγματοποιηθεί και στο σπίτι από τον ίδιο τον ασθενή για την εκτίμηση της διακύμανσης της ροής αέρα PEFR στην βίαιη εκπνοή και τη σοβαρότητα του άσθματος.
  3. Δοκιμασίες πρόκλησης αντιδραστικότητας αεραγωγών. Εφαρμόζονται  σε ασθενείς με συμβατή κλινική εικόνα, αλλά φυσιολογική αναπνευστική λειτουργικότητα. Κατά τις δοκιμασίες αυτές, εκτιμάται η απάντηση των αεραγωγών μετά έκθεση σε μεταχολίνη, ισταμίνη, μαννιτόλη ή και ψυχρό αέρα.
  4. Αλλεργικές δοκιμασίες (ειδικά IGE RAST,SKIN PRICK TEST), όταν τίθεται η υποψία ευαισθησίας σε αλλεργικούς παράγοντες.
  5. Έλεγχος συνύπαρξης με τις εξής καταστάσεις:
    Νόσους ανωτέρων αεραγωγών (παραρινοκολπίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα κ.ο.κ.),
    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Πολύ σημαντικός ο διαχωρισμός της αλληλοεπικάλυψης (overlap) ΧΑΠ και βρογχικού άσθματος, διότι η πρόγνωση είναι βαρύτερη.
    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμιση. Το άσθμα μπορεί να προκαλέσει ΓΟΠ λόγω των μεταβολών της ενδοθωρακικής πίεσης από την απόφραξη ή λόγω κάποιων αντιασθματικών φαρμάκων και αμφίδρομα η ΓΟΠ μπορεί να προκαλέσει σύσπαση βρόγχων νευρογενώς ή λόγω φλεγμονής. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών αναφέρει συμπτωματολογία ΓΟΠ.
    Σύνδρομο Απνοιών – Υποπνοιών κατά την διάρκεια του ύπνου.
    Παχυσαρκία και άσθμα που αποτελεί ξεχωριστή οντότητα με αυξημένη συστηματική φλεγμονή και αντίσταση στην αντιασθματική αγωγή.
    Ψυχικές διαταραχές όπως άγχος, κατάθλιψη και διαταραχές πανικού επίσης συνυπάρχουν συχνά είτε ως συνέπεια είτε ως παράγοντας πρόκλησης ασθματικών κρίσεων. Αυτή η κατηγορία ασθενών μπορεί να μην αξιολογεί ορθά τα συμπτώματα της και η ρύθμιση της νόσου να αποτελεί πρόβλημα.
    Στην Τρίτη Ηλικία επίσης η καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να μιμείται βρογχικό άσθμα και πρέπει να γίνεται επίσης σωστή διάγνωση.

covid hap mediterraneo hospital - Βρογχικό άσθμα: Η νόσος όλων των ηλικιών

Σταδιοποίηση άσθματος

Οι επαγγελματίες στον τομέα της υγείας χρησιμοποιούμε τον όρο έλεγχος του βρογχικού άσθματος για να αναφερθούμε στην διαχείριση των συμπτωμάτων της νόσου και τον όρο σοβαρότητα της νόσου για να περιγράψουμε τη δυσκολία μας να ελέγξουμε τη νόσο.

Με βάση λοιπόν τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για το άσθμα (CLOBAL INITIATIVE FOR ASTHMA, GINA)  το άσθμα ταξινομείται σε ελεγχόμενο άσθμα, μερικώς ελεγχόμενο άσθμα και μη ελεγχόμενο άσθμα, ανάλογα με το επίπεδο των συμπτωμάτων.

Στόχοι μετά τη διάγνωση του άσθματος και τη σταδιοποίηση είναι η επίτευξη του ελέγχου των συμπτωμάτων και η βελτιστοποίηση της ποιότητας ζωής σε βαθμό ώστε να έχουμε μια φυσιολογική καθημερινότητα με δύο βήματα: την κατάλληλη φαρμακευτική  αγωγή και την αποφυγή εκλυτικών παραγόντων όπως είναι: α) Tο κάπνισμα (ενεργητικό ή παθητικό) το οποίο θεωρείται υπεύθυνο για την ανάπτυξη βρογχικής υπεραντιδραστικότητας, για την επιδείνωση της αναπνευστικής λειτουργίας και αυξάνει τον κίνδυνο απόκτησης σοβαρού άσθματος, β) Η έκθεση σε αερομεταφερόμενα αλλεργιογόνα (σκόνη, γύρεις, τρίχωμα ζώων, υγρασία) σε ατοπικά άτομα, τα υψηλά επίπεδα ρύπων και οι λοιμώξεις του αναπνευστικού ιδίως οι ιογενείς. Η ατοπία συχνά επηρεάζει την αντίδραση ενός ασθενούς στις ιώσεις και αντίστοιχα οι ιογενείς λοιμώξεις είναι υπεύθυνες για την ανάπτυξη βρογχικής υπεραντιδραστικότητας. Αντιγριπικός εμβολιασμός πρέπει να γίνεται κάθε φθινόπωρο όταν γίνεται χρήση εισπνεομένων φαρμάκων και αντενδείκνυται μόνο αν υπάρχει αλλεργία στο αυγό ή κάποια άλλα συστατικά του εμβολίου. Εκτός από τις ιογενείς λοιμώξεις εμπλέκονται κι άλλοι λοιμογόνοι παράγοντες όπως Mycoplasma Pneumoniae, Chlamydia pneumoniae, μύκητες κ.ο.κ.

Αντιμετώπιση βρογχικού άσθματος και νεότερες θεραπείες

Κάθε ασθενής χρειάζεται εξατομικευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση από ειδικό ιατρό, τον Πνευμονολόγο, διότι όπως προαναφέρθηκε η συμπτωματολογία, η συχνότητα εμφάνισης και η βαρύτητα της νόσου διαφέρει μεταξύ των ασθενών. Η θεραπεία του άσθματος περιλαμβάνει

  1. Ανακουφιστικά φάρμακα, ήτοι β2 διεγέρτες ή και αντιχολινεργικά ταχείας έναρξης δράσης και βραχείας διάρκειας δράσης (4-6 ώρες).
  2. Ρυθμιστικά φάρμακα. Τα φάρμακα αυτά έχουν σαν σκοπό την πρόληψη εμφάνισης συμπτωματολογίας και παροξυσμών μέσω της εξάλειψης ή μείωσης της φλεγμονής των αεραγωγών. Χορηγούνται 1-2 φορές την ημέρα και είναι τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή με ή χωρίς εισπνεόμενους β2 διεγέρτες μακράς διάρκειας. Εναλλακτικά ή συμπληρωματικά φάρμακα είναι τα εισπνεόμενα αντιχολινεργικά, το αντιλευκοτριένιο μοντελουκάστη, η θεοφυλλίνη , η χορήγηση συστηματικών κορτικοστεροειδών σε παροξυσμούς  για μικρά χρονικά διαστήματα.
  3. Τα τελευταία χρόνια μπήκαν στην θεραπευτική μας φαρέτρα νεότεροι θεραπευτικοί παράγοντες τα Μονοκλωνικά Αντισώματα, για το σοβαρό, επίμονο, μη ελεγχόμενο αλλεργικό βρογχικό άσθμα, όπως είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον της IGE ανοσφαιρίνης (OMALIZUMAB) που χορηγείται 1-2 φορές το μήνα υποδορίως και για το σοβαρό ηωσινοφιλικό άσθμα οι αναστολείς της IL-5 (MEPOLIZUMAB & BENRALIZUMAB) ανά μήνα ή δίμηνο υποδορίως με εκπληκτικά αποτελέσματα.
  4. Συμπληρωματικά, συστήνεται δίαιτα πλούσια σε λαχανικά και φρούτα και σε κάποιους συστήνεται αποφυγή τροφών (πχ γάλα, αυγά, ψάρια, θαλασσινά, ξηροί καρποί, συντηρητικά) που λόγω αλλεργιών ενδεχομένως να επιδεινώσουν το άσθμα.
  5. Η απώλεια βάρους σε υπέρβαρα – παχύσαρκα άτομα βελτιώνει σημαντικά την αναπνευστική λειτουργία και τον έλεγχο του άσθματος όπως και η ένταξη της τακτικής άσκησης στην καθημερινότητα των ασθενών.

1stpage 2 - Βρογχικό άσθμα: Η νόσος όλων των ηλικιών

Βρογχικό άσθμα και COVID-19

Οι ασθενείς με μέτριο και σοβαρό βρογχικό άσθμα ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες για νόσηση από κορωνοϊό. Όπως οποιαδήποτε ιογενής λοίμωξη μπορεί να πυροδοτήσει μια παρόξυνση βρογχικού άσθματος, έτσι και η λοίμωξη από COVID-19 μπορεί να οδηγήσει σε παρόξυνση, συνοδευόμενη από πυρετό, βήχα και δύσπνοια που προσομοιάζει με άλλες λοιμώξεις γι’αυτό, χωρίς να διακόψετε την αγωγή σας,  συμβουλευτείτε άμεσα τον Πνευμονολόγο σας .

Βρογχικό άσθμα και εγκυμοσύνη

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η θεραπεία που σας έχει συστηθεί από τον πνευμονολόγο σας θα πρέπει να συνεχίζεται χωρίς φόβο καθώς έτσι θα αποτραπούν παροξύνσεις της νόσου που θα μειώσουν τη ροή του οξυγόνου προς το έμβρυο και κατ’ επέκταση στη μείωση του κινδύνου επιπλοκών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, παρατηρείται στο 1/3 των ασθματικών εγκύων βελτίωση συμπτωματολογίας (ήπια άσθματα), στο 1/3 καμία αλλαγή και τέλος στο υπόλοιπο 1/3 επιδείνωση συμπτωματολογίας (βαριά άσθματα). Είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε ότι το όφελος από την θεραπευτική αγωγή υπερβαίνει τον κίνδυνο από τη χρήση της. Κατά τη διάρκεια του τοκετού ο κίνδυνος πρόκλησης παρόξυνσης βρογχικού άσθματος ελαχιστοποιείται καθώς παράγονται φυσικές στεροειδείς ορμόνες. Η αντιασθματική αγωγή θα πρέπει να συνεχίζεται άφοβα και κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Βρογχικό άσθμα και πρωταθλητισμός

Οποιοσδήποτε ασθματικός αθλητής υψηλών επιδόσεων λαμβάνει την θεραπεία του μπορεί να ανταγωνιστεί τους μη ασθματικούς συναθλητές του επί ίσοις όροις. Για όσους διαγωνίζονται σε επαγγελματικό ή Ολυμπιακό επίπεδο απαιτείται έγκριση από την Ιατρική Επιτροπή της Διεθνούς ολυμπιακής Επιτροπής και τον Παγκόσμιο Οργανισμό ANTIDOPING για συστηματικά κορτικοστεροειδή, συστηματικούς β2-αγωνιστές και αδρενεργικά φάρμακα.

stavropoulos mediterraneo hospital - Σπονδυλοδεσία

Σπονδυλοδεσία

By | ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ

Σταύρος Σταυρόπουλος, Επιμελητής Νευροχειρουργικής Κλινικής Mediterraneo Hospital

Σπονδυλοδεσία ονομάζεται η χειρουργική σταθεροποίηση 2 ή περισσότερων σπονδύλων, των οστών δηλαδή τα οποία σχηματίζουν (το ένα επάνω στο άλλο) την σπονδυλική στήλη. Αφορά συνήθως την οσφυϊκή μοίρα, δηλαδή αυτό που αποκαλούμε “μέση” αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και την αυχενική ή και την θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η σταθεροποίηση αυτή γίνεται πλέον με κοχλίες (βίδες) οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με ράβδους και παρέχουν την απαραίτητη στήριξη στη σπονδυλική στήλη.

Οι δύο κύριες μέθοδοι αυτής της χειρουργικής επέμβασης είναι η “ανοικτή” και η “κλειστή” ή ελάχιστα επεμβατική σπονδυλοδεσία.

Η πρώτη είναι η κλασική μέθοδος η οποία εξακολουθεί και εφαρμόζεται ως πρώτη επιλογή σε πολλές περιπτώσεις. Προσφέρει τη δυνατότητα καλύτερης σταθεροποίησης με την προσθήκη ειδικών μοσχευμάτων. Επίσης, είναι αναντικατάστατη, όταν χρειάζεται ευρεία αποσυμπίεση σε πολλαπλά επίπεδα, καθώς επίσης και όταν ο πρωταρχικός στόχος είναι η αφαίρεση ευμεγέθων ενδοκαναλικών όγκων και η σπονδυλοδεσία λειτουργεί υποστηρικτικά. Επιπλέον, δημιουργεί τις συνθήκες για ευχερέστερη ανάταξη (διόρθωση της “ολίσθησης” των σπονδύλων), όπου αυτό είναι απαραίτητο. Κατά την ανοικτή μέθοδο, ο χειρουργός μπορεί να εκτιμήσει κατά τη διάρκεια της επέμβασης το βαθμό της αστάθειας μεταξύ των σπονδύλων σε κάθε επίπεδο ξεχωριστά αλλά και να έχει άμεση οπτική “αίσθηση” της ποιότητας των ιστών που με τη σειρά της ενδέχεται να επιβάλλει τροποποίηση του αρχικού εγχειρητικού πλάνου.

Η κλειστή ή ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, έχει καταστεί δυνατή τα τελευταία χρόνια λόγω της προόδου της τεχνολογίας στην διεγχειρητική απεικόνιση και έχει συνεισφέρει στη σημαντική μείωση της διάρκειας του χειρουργείου αλλά και ελαχιστοποίηση της απώλειας αίματος.   Δεν υπάρχει μεγάλη τομή αλλά περισσότερες και μικρότερες, όπως αντίστοιχα στην “λαπαροσκόπηση” (όρος ο οποίος εξ’ορισμού αναφέρεται στις επεμβάσεις της κοιλιάς). Επίσης, διατηρείται η δυνατότητα αποσυμπίεσης των νευρικών ιστών μέσα από ένα μικρό σωλήνα και τη χρήση μικροσκοπίου. Η μέθοδος αυτή μπορεί να αναδείξει τα πλεονεκτήματά της στο μέγιστο ανάλογα με το σωματότυπο του ασθενούς. Έτσι, ασθενείς με αυξημένο σωματικό βάρος και κατά συνέπεια σωματικό λίπος στη ράχη επωφελούνται τα μέγιστα από τη μέθοδο αυτή η οποία εξουδετερώνει τις τεχνικές δυσκολίες που ο σωματότυπός  τους προκαλεί κατά την επέμβαση. Επίσης, ο ελαττωμένος χρόνος του χειρουργείου είναι, ειδικά σε αυτούς τους ασθενείς, αρκετά σημαντικός παράγοντας στην πρόληψη πιθανών μετεγχειρητικών επιπλοκών. Έτσι, η πρόοδος της τεχνολογίας έχει συνεισφέρει στο να καταστούν οι πολύπλοκες επεμβάσεις σε “δύσκολους” ασθενείς ακόμα πιο ασφαλείς.

Και στις δύο μεθόδους, ο διεγχειρητικός αξονικός τομογράφος (O-Arm®), που πρώτο το Mediterraneo Hospital έφερε στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με την νευροπλοήγηση, εξασφαλίζει απόλυτη ακρίβεια και ασφάλεια κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Η πολύχρονη χρήση αυτής της τεχνολογίας αιχμής στο νοσοκομείο μας και η μεγάλη εμπειρία στον τομέα είναι αυτή που εγγυάται το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Μέχρι προ ολίγων ετών, οι επεμβάσεις αυτές σε ασθενείς με αδύναμα οστά (οστεοπόρωση ή οστεοπενία) συνοδευόταν από σχετικά υψηλό ποσοστό επιπλοκών που είχαν σχέση με τα υλικά  ή ακόμη και με κατάγματα σε γειτονικούς σπονδύλους. Τώρα, με τη δυνατότητα της ενίσχυσης των σπονδύλων με ειδικό οστικό “τσιμέντο”, αυξάνεται η σταθερότητα των κοχλιών στους σπονδύλους και μπορούν να προληφθούν προβλήματα στους γειτνιάζοντες σπονδύλους.

Τέλος, με τη χρήση σύγχρονων υλικών, μπορεί να γίνει σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης χωρίς σημαντικό αντίκτυπο στην κινητικότητά της. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται ειδικές ράβδοι με τμήματα σιλικόνης ή άλλων μαλακών υλικών που δίνουν ένα, επιπλέον βαθμό ελαστικότητας.

Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή του κατάλληλου τρόπου αλλά και της έκτασης της σπονδυλοδεσίας είναι κλειδί για την επιτυχία της και αποτελεί το “μυστικό” του καλού χειρουργού. Με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες του ασθενούς, τις ιδιαιτερότητες της παθολογίας του και του σωματότυπού του, επιλέγεται η πλέον κατάλληλη μέθοδος ώστε να εξασφαλισθεί η το βέλτιστο αποτέλεσμα όχι μόνο άμεσα αλλά και σε βάθος χρόνου.

Συμπερασματικά, η μεγάλη ποικιλία μεθόδων που είναι διαθέσιμες στη φαρέτρα του χειρουργού και η εμπειρία του στην επιλογή της πλέον κατάλληλης για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά είναι αυτή που εξασφαλίζει την υψηλή ποιότητα στην παροχή των υπηρεσιών υγείας την οποίαν με προσήλωση πρεσβεύει το Mediterraneo Hospital.

 

alexandra nikita mediterraneo hospital - Μαγνητική μαστογραφία

Μαγνητική μαστογραφία

By | MBC, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

Δρ. Αλεξάνδρα Νικήτα, Ακτινοδιαγνώστρια Μαστού Mediterraneo Hospital

Η μαγνητική μαστογραφία είναι μία απεικονιστική εξέταση υψηλής ευκρίνειας για την απεικόνιση των δομών του μαστού και εφαρμόζεται συμπληρωματικά με τη μαστογραφία και το υπερηχογράφημα μαστών. Πρόκειται για μία σύντομη, εντελώς ανώδυνη και ακίνδυνη διαγνωστική εξέταση κατά την οποία η εξεταζόμενη δεν δέχεται ακτινοβολία.

Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται η μαγνητική μαστογραφία;

Η μαγνητική μαστογραφία δεν αντικαθιστά τη μαστογραφία ή τον υπέρηχο μαστών αλλά είναι ένα συμπληρωματικό εργαλείο που χρησιμοποιείται:

  • στον προληπτικό έλεγχο σε γυναίκες υψηλού κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου μαστού. Πρόκειται για γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού ή ωοθηκών (μητέρα ή αδελφή που εμφάνισε καρκίνο του μαστού πριν από την ηλικία των 50 ετών, ή περισσότερους του ενός στενούς συγγενείς , συμπεριλαμβανομένων εκείνων από την οικογένεια του πατέρα με ιστορικό καρκίνου μαστού ή ωοθηκών), γυναίκες με μετάλλαξη στα ογκοκατασταλτικά γονίδια BRCA1 (Breast Cancer Type 1 susceptibility gene) και BRCA2 (Breast Cancer Type 2 susceptibility gene) και γυναίκες με ιστορικό ακτινοβολιών στον θώρακα σε ηλικία 10-30 ετών.
    Σε κάθε περίπτωση, ο ακτινοδιαγνώστης ή ο χειρουργός μαστού θα εξετάσει το οικογενειακό σας ιστορικό και θα καθορίσει εάν η εξέταση μαγνητικής μαστογραφίας ενδείκνυται για την περίπτωσή σας.
  • για την περαιτέρω διερεύνηση δύσκολα αξιολογήσιμων ευρημάτων που εντοπίστηκαν στη μαστογραφία. Σε σπάνιες περιπτώσεις, εάν μία βλάβη που ανιχνεύεται στη μαστογραφία δεν μπορεί να αξιολογηθεί και να χαρακτηριστεί επαρκώς με , εντοπιστικές λήψεις, τομοσύνθεση, ή με υπερηχογράφημα, χρησιμοποιείται η μαγνητική μαστογραφία για να προσδιορίσει οριστικά εάν είναι απαραίτητη ή όχι η διενέργεια βιοψίας.
  • για τον ακριβή καθορισμό της έκτασης της βλάβης σε συγκεκριμένους τύπους διαγνωσμένου καρκίνου και για τον αποκλεισμό ύπαρξης άλλων εστιών στον ίδιο ή και στον άλλο μαστό, ιδίως σε πυκνούς μαστούς καθώς και σε περιπτώσεις νεαρών γυναικών με καρκίνο μαστού. Με τη μαγνητική μαστογραφία διερευνάται επίσης η πιθανή παρουσία παθολογικών μασχαλιαίων λεμφαδένων .
  • σε περιπτώσεις προηγηθείσας επέμβασης για καρκίνο στον μαστό για τη διερεύνηση πιθανής υποτροπής ή ανάπτυξης νέων εστιών στον ίδιο ή στον άλλο μαστό (αποτελεί μέθοδο επιλογής).
  • για την αξιολόγηση της περιοχής της μαστεκτομής μετά τη θεραπεία του καρκίνου. Οι ουλές από την επέμβαση και ο υποτροπιάζων καρκίνος ενδέχεται να εμφανίζουν παρόμοια απεικονιστικά χαρακτηριστικά στη μαστογραφία και στον υπέρηχο. Εάν ανιχνευθεί μία αλλαγή στην ουλή της μαστεκτομής, είτε με τη μαστογραφία είτε με φυσική εξέταση, η μαγνητική μαστογραφία μπορεί να δείξει εάν πρόκειται για ουλώδη ιστό ή υποτροπή του καρκίνου.
  • για την αξιολόγηση της ανταπόκρισης του όγκου στη χημειοθεραπεία σε περιπτώσεις που είναι απαραίτητη η προεγχειρητική χημειοθεραπεία (neoadjuvant chemotherapy)
  • για την αξιολόγηση των ενθεμάτων μαστού και τη διερεύνηση ρήξης τους.

mri cropped - Μαγνητική μαστογραφία

Πώς διενεργείται η μαγνητική μαστογραφία;

Η εξέταση πραγματοποιείται σε εξωτερική βάση και διαρκεί περίπου 30΄ με την εξεταζόμενη να τοποθετείται σε πρηνή θέση στον ειδικά διαμορφωμένο μαγνητικό τομογράφο.
Η άνεση της εξεταζόμενης κατά τη διάρκεια της μαγνητικής είναι σημαντική, ώστε να παραμείνει ήρεμη και ακίνητη για όσο χρειαστεί προκειμένου να ολοκληρωθεί η εξέταση με επιτυχία.
Για τη διερεύνηση πιθανής κακοήθειας είναι απαραίτητη η χρήση ενδοφλέβιου σκιαγραφικού , διότι χωρίς αυτό η εξέταση είναι ανεπαρκής. Εάν, ωστόσο, η μαγνητική τομογραφία του μαστού πραγματοποιείται μόνο για την αξιολόγηση των ενθεμάτων μαστού, δεν απαιτείται χορήγηση σκιαγραφικού εκτός από τις περιπτώσεις που διερευνάται φλεγμονή στην περιοχή του ενθέματος.

Έχει μειονεκτήματα η μαγνητική μαστογραφία;

Δύο είναι τα βασικά μειονεκτήματα της μεθόδου: Το ένα είναι το μεγάλο ποσοστό των «ψευδώς θετικών» αποτελεσμάτων (“false-positive” results), όταν δηλαδή η εξέταση αναδεικνύει παθολογικά ευρήματα τα οποία αποδεικνύονται καλοήθη μορφώματα ή περιοχές ενεργού αδενικού ιστού.. Αυτό αποδεικνύεται με τη διενέργεια βιοψίας η οποία  βγαίνει αρνητική. Το δεύτερο μειονέκτημα είναι η αδυναμία της μεθόδου να εντοπίσει μικροαποτιτανώσεις του μαστού, ύποπτες για αρχόμενη κακοήθεια.

Kyrizanos Mediterraneo Hospital - Χειρουργική Ογκολογία: Η χειρουργική στην αντιμετώπιση του καρκίνου

Χειρουργική Ογκολογία: Η χειρουργική στην αντιμετώπιση του καρκίνου

By | ΓΕΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ

Ιωάννης Δ. Κυριαζάνος MD, MSc, PhD, FESPSO, Διευθυντής Τμήματος Χειρουργικής Ογκολογίας Mediterraneo Hospital

Η διαρκώς βελτιούμενη ποιότητα της ζωής του ανθρώπου στις μέρες μας αποτελεί μία παγκόσμια κατάκτηση που έχει τις ρίζες της σε πολλά επιστημονικά επιτεύγματα. Μεταξύ αυτών η αλματώδης και συνεχής πρόοδος της ιατρικής επιστήμης έχει συμβάλλει σημαντικά στην προώθηση τόσο της ποιότητας αλλά και της ποσότητας της ζωής των ανθρώπων αυξάνοντας σημαντικά το μέσο όρο επιβίωσης. Το ευχάριστο αυτό αποτέλεσμα συνοδεύτηκε από μία αναμενόμενη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού καθώς και των ατόμων της τρίτης ηλικίας. Δυστυχώς, στα ευχάριστα αυτά αποτελέσματα ήρθε να προστεθεί και ένα δυσάρεστο: η παράλληλη αύξηση της συχνότητας ανάπτυξης κακοήθων όγκων στον ανθρώπινο οργανισμό.

Με περίπου 1.500.000 νέες περιπτώσεις κακοηθειών να διαγιγνώσκονται ετησίως παγκόσμια, ο καρκίνος αποτελεί σήμερα την δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως μετά την αθηρωμάτωση, δηλ. τα εγκεφαλικά και τα καρδιακά επεισόδια, και σύμφωνα με στατιστικές μελέτες, ένα στα τρία άτομα θα αναπτύξει κάποια στιγμή στη ζωή του μία νεοπλασία, ακόμη και εάν δεν πεθάνει από αυτή. Δυστυχώς, οι προβλέψεις παραμένουν ιδιαίτερα δυσοίωνες, καθόσον, όπως πρόσφατα ανακοίνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, μετά το 2030 ο καρκίνος θα αντικαταστήσει τις καρδιοπάθειες σαν πρώτη αιτία θανάτου, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, μέχρι το 2030 αναμένεται να υπερδιπλασιαστούν τα περιστατικά καρκίνου, παγκοσμίως.

Θεραπευτικά, οι ογκολογικοί ασθενείς έχουν συχνά μια σύνθετη σειρά ιατρικών προβλημάτων να επιλύσουν που απαιτούν συνδυασμό θεραπευτικών χειρισμών, όπως η διαγνωστική και θεραπευτική ενδοσκόπηση, η μελέτη της ανταπόκρισή των όγκων σε διάφορα νέα και διαρκώς βελτιούμενα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η χρήση της προηγμένης πια ακτινοθεραπείας, και τέλος η χρήση εξελιγμένων χειρουργικών επεμβάσεων με διαρκώς βελτιούμενες τεχνικές και μέσα. Οφείλει, ως εκ τούτου, η θεραπευτική προσέγγιση του ατόμου με κακοήθη όγκο να παραμένει πάντα επίκαιρη, εξειδικευμένη και προσαρμοσμένη στις ιδιαιτερότητες και επιθυμίες κάθε ασθενούς ξεχωριστά, να είναι δηλαδή και εξατομικευμένη.

Η χειρουργική ογκολογία είναι ο κλάδος της χειρουργικής που εφαρμόζεται στην ογκολογία.
Επικεντρώνεται στη χειρουργική διαχείριση όγκων, και ιδιαίτερα των κακοήθων (καρκινικών) όγκων. Σαν ένας από τους διάφορους τρόπους αντιμετώπισης του καρκίνου, η ειδικότητα της χειρουργικής ογκολογίας εξελίχθηκε σε στάδια παρόμοια με τους άλλους δύο κύριους συνεργάτες της στην αντιμετώπιση του καρκίνου:

– την παθολογική – ογκολογία (η χορήγηση φαρμάκων και ανοσο-χημειοθεραπειών για την αντιμετώπιση του καρκίνου), η οποία αναπτύχθηκε από την αιματολογία και
– την ακτινοθεραπευτική – ογκολογία, η οποία αναπτύχθηκε από την ακτινολογία

Από τεχνικής πλευράς, η χειρουργική ογκολογία αποτελεί μία σειρά καλά σχεδιασμένων και πιστοποιημένων χειρουργικών χειρισμών, που πρέπει να εκτελούνται με ιδιαίτερη λεπτότητα σε περιοχές ανατομικά απαιτητικές και σε ασθενείς με ιδιαίτερα προβλήματα από την συχνά μακρόχρονη μάχη τους με τον καρκίνο, όπως προβλήματα ανοσοκαταστολής, υποσιτισμού, αδυναμίας και κόπωσης. Πρόκειται για μία εξειδικευμένη δράση σε ένα «δύσβατο πεδίο» όπου οι αστοχίες πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο καθώς οι περισσότεροι ογκολογικοί ασθενείς διαθέτουν μία βασική χειρουργική ευκαιρία. Η εξειδικευμένη λοιπόν χειρουργική προσέγγιση είναι απαραίτητη.

Η σημασία της εκπαίδευσης χειρουργών που εξειδικεύονται στη χειρουργική ογκολογία, υποστηρίζεται από μια σειρά κλινικών δοκιμών, που υπογραμμίζεται ότι ο χειρουργός – ογκολόγος εκτός από την τεχνική γνώση των χειρουργικών τεχνικών, οφείλει να είναι απόλυτα καταρτισμένος και στην θεωρητική προσέγγιση των νεοπλασμάτων, στις εναλλακτικές θεραπευτικές προσεγγίσεις και στην συνολική εκτίμηση του ογκολογικού ασθενούς. Η πολύπλευρη αυτή ενημέρωση οδηγεί σε μακροχρόνιες εκπαιδεύσεις (από τις μεγαλύτερες μεταξύ ιατρών) που συνήθως κυμαίνονται από 6-10 χρόνια.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα της προόδου της Χειρουργικής Ογκολογίας κατά τα τελευταία χρόνια αποτελούν:

Οι ογκολογικές επεμβάσεις:

– που γίνονται πλέον με νεότερες χειρουργικές τεχνικές και είναι λιγότερο επεμβατικές όπως λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά, με λιγότερο πόνο και μικρότερους χρόνους ανάρρωσης
– που γίνονται πλέον με τη χρήση νέων τεχνολογιών όπως λέιζερ, κρυοχειρουργική, ηλεκτροχειρουργική, κατάλυση ραδιοσυχνοτήτων
σε συνδυασμό με νέο-επικουρική θεραπεία που οδηγούν σε πλέον στοχευμένες επεμβάσεις όπως πχ για τον καρκίνο του ορθού που συντηρούν τον σφιγκτήρα του πρωκτού αποφεύγοντας την δημιουργία κολοστομίας
για εκτεταμένο και πλήρη λεμφαδενικό καθαρισμό περιοχικών λεμφαδένων που επηρεάζει σημαντικά την τελική επιβίωση των ασθενών με χαρακτηριστικό παράδειγμα την παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή (επέμβαση Whipple) για καρκίνο του παγκρέατος και γαστρεκτομή με εκτεταμένη (D2) λεμφαδενεκτομή για καρκίνο του στομάχου
– για τοπικά προχωρημένους κακοήθεις όγκους όπως πχ ο τοπικά προχωρημένος καρκίνος του παγκρέατος που στο παρελθόν θεωρείτο ανεγχείρητος ενώ στις μέρες μας υποβάλλεται σε εκτομή με πιθανότητα 5ετούς επιβίωσης
για την αντιμετώπιση των μεταστάσεων από καρκίνο με χαρακτηριστικά παραδείγματα την χειρουργική των περιτοναϊκών μεταστάσεων και των μεταστάσεων στο ήπαρ (συκώτι). Και οι δύο αυτές κατηγορίες ασθενών μέχρι και πριν από 3 δεκαετίες θεωρούντο ανεγχείρητες περιπτώσεις. Παρά ταύτα, οι πρόοδος της χειρουργικής ογκολογίας απέφερε θεαματικά αποτελέσματα που με την χρήση κυτταρομειωτικών επεμβάσεων, ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας (HIPEC) , ηπατεκτομών 2 σταδίων μετά εμβολισμό και άλλων συναφών τεχνικών απέδωσε επιβιώσεις της τάξεις του 25-55% στην 5ετία για τους ασθενείς αυτούς.

Οι παρηγορητικές επεμβάσεις: Πρόκειται για τις επεμβάσεις που στοχεύουν στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ογκολογικού ασθενούς αλλά και οι σημαντικές

Οι προληπτικές (προφυλακτικές) επεμβάσεις: Πραγματοποιούνται σε άτομα με επιβεβαιωμένο αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κάποιων κακοηθειών μετά το ιστορικό και τον γονιδιακό έλεγχο όπως πχ σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού ή των ωοθηκών.

Όλες οι παραπάνω προσπάθειες εντάσσονται σε ένα γενικότερο πλαίσιο εξειδικευμένης ιατρικής αντιμετώπισης που στοχεύει στην πληρέστερη αντιμετώπιση του ογκολογικού ασθενή, ο οποίος στις μέρες μας οφείλει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, αξιοπρέπεια και επιστημονική πληρότητα, γεγονός που αναδεικνύει την κλινική σημαντικότητα της Χειρουργικής Ογκολογίας.

DIMOU 800Χ600 - 6 τρόποι αντιμετώπισης της χρόνιας οσφυαλγίας χωρίς χειρουργείο

6 τρόποι αντιμετώπισης της χρόνιας οσφυαλγίας χωρίς χειρουργείο

By | ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ, ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΝΟΥ

Τριανταφυλλιά Δήμου, Αναισθησιολόγος – Αλγολόγος, Διευθύντρια Κέντρου Πόνου Mediterraneo Hospital

Χρόνια οσφυαλγία ή χρόνιος πόνος στην πλάτη ορίζεται ο πόνος που συνεχίζεται για 12 εβδομάδες ή περισσότερο, ακόμη και μετά από μια αρχική ζημία ή μία οξεία οσφυαλγία που έχει αντιμετωπιστεί. Περίπου το 20 τοις εκατό των ανθρώπων με οξεία οσφυαλγία αναπτύσσουν χρόνια οσφυαλγία με επίμονα συμπτώματα μέσα σε ένα χρόνο. Ακόμη και αν ο πόνος επιμένει, αυτό δεν σημαίνει πάντα ότι υπάρχει μια ιατρικά σοβαρή υποκείμενη αιτία ή ένα αίτιο που μπορεί εύκολα να προσδιοριστεί και να αντιμετωπιστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θεραπεία ανακουφίζει επιτυχώς τη χρόνια οσφυαλγία, αλλά σε άλλες περιπτώσεις ο πόνος συνεχίζεται παρά την ιατρική και χειρουργική θεραπεία.

Συχνές αιτίες χρόνιας οσφυαλγίας

Η χρόνια οσφυαλγία συνήθως σχετίζεται με προχωρημένη ηλικία. Μπορεί ωστόσο να οφείλεται και σε προηγούμενο τραυματισμό. Στις πιο κοινές αιτίες χρόνιας οσφυαλγίας συγκαταλέγονται:

  • η σπονδυλοαρθρίτιδα, δηλαδή η σταδιακή καταστροφή του χόνδρου μεταξύ των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης.
  • η σπονδυλική στένωση, δηλαδή η στένωση ενός τμήματος του σπονδυλικού σωλήνα που μπορεί να προκαλέσει πόνο λόγω πίεσης των νεύρων στην περιοχή.
  • η βλάβη των μεσοσπονδύλιων δίσκων (δισκοκήλη, εκφύλιση μεσοσπονδύλιου δίσκου).
  • το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου .

Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δύσκολο να εντοπιστεί η αιτία της χρόνιας οσφυαλγίας. Εάν η πηγή του πόνου δεν είναι γνωστή ή δε μπορεί να αντιμετωπιστεί, η καλύτερη επιλογή είναι η συνεργασία του ασθενή  με το γιατρό, ώστε  να μειωθούν οι εξάρσεις του πόνου και να αντιμετωπιστεί με μη χειρουργικές θεραπείες.

Μη χειρουργικές θεραπείες για χρόνιο πόνο στην πλάτη

1. Ενέσιμεs θεραπείεs

Χρησιμοποιούνται όταν είναι γνωστή η πηγή του πόνου, ενώ μερικές φορές βοηθούν να αποκλειστούν ορισμένες αιτίες οσφυαλγίας εάν η θεραπεία δε λειτουργεί. Ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες αποτελούν η επισκληρίδια έγχυση στεροειδών, η ενδοτρηματική έγχυση στεροειδών, και η διαδερμική νευρόλυση με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων.

Τα ενέσιμα στεροειδή αποτελούν τεχνητά συνθετικά φάρμακά που είναι παρόμοιά με την κορτιζόλη, μια φυσική ορμόνη που παράγεται στα επινεφρίδια και στον εγκέφαλο. Τα στεροειδή βοηθούν στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ποικίλων φλεγμονωδών νόσων και επώδυνων καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένης και της κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Η επισκληρίδια έγχυση στεροειδών είναι μια ένεση μικρής δόσης αντιφλεγμονώδους φαρμάκου και αναλγητικής ουσίας στο κάτω μέρος της πλάτης (μέση) για να ανακουφίσει τον πόνο στα πόδια ή την μέση. Το φάρμακο εγχέεται σε μια περιοχή  που ονομάζεται επισκληρίδιος χώρος. Με τη μείωση της φλεγμονής, η επισκληρίδια έγχυση στεροειδών μπορεί να σας βοηθήσει σημαντικά στη μείωση του πόνου. Η επισκληρίδια έγχυση στεροειδών μπορεί να συνιστά μια θεραπεία, αλλά και έναν τρόπο διαφορικής διάγνωσης της πηγής του πόνου στις δομές της οσφυικής μοίρας όταν υπάρχει αμφιβολία.

Ενώ η ενδοτρηματική έγχυση στεροειδών είναι η απευθείας έγχυση των ίδιων ουσιών στο νευρικό τρήμα, δηλαδή στο σημείο εξόδου της νευρικής ρίζας από την σπονδυλική στήλη.

Επιπρόσθετα, μια αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης είναι και η διαδερμική νευρόλυση με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων. Πολλές σύγχρονες μελέτες υποστηρίζουν τη μείωση ή ακόμα και την εξαφάνιση της οσφυαλγίας μετά από θερμική νευρόλυση με ραδιοσυχνότητες (Radiofrequency Ablation – RFA) των μικρών αισθητικών νεύρων που βρίσκονται κοντά στις σπονδυλικές αρθρώσεις. Πρόκειται για μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδο με στόχο την καταστροφή νευρικών κυττάρων μέσω της εφαρμογής ηλεκτρικού πεδίου πάνω σε κάποιον ιστό. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται η απονεύρωση (με θερμοκαυτηρίαση ή με ψυχρό πεδίο), με επακόλουθο την ανακούφιση του πόνου. Η διαδερμική νευρόλυση με χρήση ραδιοσυχνοτήτων έχει εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια.

Η ενέσιμη θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε ύφεση ή και εξάλειψη του πόνου για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, αλλά δεν αποτελεί μόνιμη λύση και χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες.

kentro ponou mediterraneo hospital osfyalgia - 6 τρόποι αντιμετώπισης της χρόνιας οσφυαλγίας χωρίς χειρουργείο

2. Φαρμακολογικές θεραπείες

Αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά και άλλα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο της χρόνιας οσφυαλγίας. Ωστόσο, τα περισσότερα συνοδεύονται από ανεπιθύμητες ενέργειες και δεν προορίζονται για μακροχρόνια χρήση. Τα οπιοειδή αναλγητικά γενικά δε συνίσταται ως μονοθεραπεία ή ως η πρώτη θεραπεία για έναν ασθενή πριν δοκιμαστούν άλλα φάρμακα. Επίσης, δε συνίσταται να χρησιμοποιούνται ως μακροχρόνια αγωγή. Πολλά από αυτά προκαλούν εθισμό και δεν αντιμετωπίζουν την υποκείμενη αιτία της οσφυαλγίας. Πρέπει να συνταγογραφούνται μόνο μετά από λεπτομερή εξέταση από ειδικό και εφόσον άλλα φάρμακα δεν έχουν αποδειχτεί αποτελεσματικά για τον ασθενή. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές κλινικές μελέτες για τα ευεργετικά αποτελέσματα των φυσικών αντιφλεγμονωδών και είναι σημαντικό οι επαγγελματίες υγείας και δη εκείνοι που ασχολούνται με την αντιμετώπιση και τη διαχείριση του χρόνιου πόνου να είναι πλήρως ενημερωμένοι ώστε να είναι σε θέση να συμβουλεύουν τους ασθενείς που λαμβάνουν διάφορα συμπληρώματα διατροφής, σε συνδυασμό ή όχι με τα συμβατικά φάρμακα.

3. Φυσικοθεραπεία

Η φυσική άσκηση αποτελεί θεμέλιο για τη θεραπεία της χρόνιας οσφυαλγίας. Είναι μια από τις πρώτες θεραπείες που πρέπει να δοκιμάσει ο ασθενής υπό την καθοδήγηση του γιατρού και του φυσικοθεραπευτή με εμπειρία στην σπονδυλική στήλη. Ωστόσο, δεν είναι οι ίδιες ασκήσεις κατάλληλες για όλους τους ασθενείς. Το ασκησιολόγιο πρέπει να εξατομικεύεται και να προσαρμόζεται ανάλογα με τα συμπτώματα και την κατάστασή του ασθενούς. Επίσης, σημαντική φαίνεται να είναι η διατήρηση μιας ρουτίνας άσκησης στο σπίτι για την επιτυχία της θεραπείας.

Η φυσικοθεραπεία για χρόνια οσφυαλγία μπορεί να περιλαμβάνει:

  • εκπαίδευση για διατήρηση της σωστής στάσης σώματος
  • δοκιμή των ορίων ανοχής στον πόνο
  • ασκήσεις διατάσεων και ασκήσεις ευλυγισίας
  • αερόβια άσκηση
  • ενδυνάμωση κορμού

4. Εναλλακτικές θεραπείες

Ο βελονισμός, το μασάζ, η θεραπεία βιοανάδρασης, η θεραπεία με λέιζερ, η διέγερση ηλεκτρικών νεύρων και άλλες μη χειρουργικές θεραπείες της σπονδυλικής στήλης μπορούν επίσης να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της χρόνιας οσφυαλγίας.

5. Διατροφή

Ορισμένες δίαιτες ευνοούν τις φλεγμονώδεις διαδικασίες στον οργανισμό, ειδικά αυτές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, επεξεργασμένους υδατάνθρακες και επεξεργασμένα τρόφιμα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας για να εξετάσετε αν η διατροφή σας συμβάλει στη χρόνια οσφυαλγία και πώς μπορείτε να την αλλάξετε. Η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στη μείωση της οσφυαλγίας μειώνοντας την επιβάρυνση της σπονδυλικής στήλης.

6. Αλλαγή του τρόπου ζωής

Ο ασθενής με χρόνια οσφυαλγία πρέπει να αποδεχτεί ορισμένους περιορισμούς στην καθημερινότητά του και να προσαρμοστεί. Πρέπει να μάθει να «ακούει» το σώμα του και να προσαρμόζει ανάλογα τον ρυθμό στις καθημερινές δραστηριότητες. Καλό είναι, επίσης, να παρατηρεί ποιες δραστηριότητες ενδεχομένως επιδεινώνουν τον πόνο  και να τις αποφεύγει όσο αυτό είναι δυνατό. Αυτό μπορεί να συμβάλει στην μείωση του πόνου αλλά και να αποτρέψει την πρόοδο της υποκείμενης πάθησης που σχετίζεται με τον πόνο. Μια ακόμα σημαντική αλλαγή στον τρόπο ζωής είναι η διακοπή του καπνίσματος. Έχει αποδειχτεί ότι η νικοτίνη οξύνει τον πόνο και καθυστερεί τη θεραπεία του.

Πότε ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της οσφυαλγίας;

Προειδοποιητικές ενδείξεις ότι απαιτείται χειρουργική επέμβαση αποτελούν τα παρακάτω, αν αυτά αποδειχτεί ότι σχετίζονται με την κατάσταση της σπονδυλικής στήλης:

  • νέα ή επιδεινούμενη διαταραχή του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης
  • αδυναμία των άκρων
  • διαταραχές βάδισης και ισορροπίας
  • ενδείξεις αυξημένων αντανακλαστικών

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να έχει ένδειξη στην αντιμετώπιση της χρόνιας οσφυαλγίας αν η αιτία του πόνου είναι γνωστή και επιβεβαιώνεται με απεικονιστικές μεθόδους ή εάν άλλες θεραπείες δε βοήθησαν.

 

μετροπολιταν νοσοκομείο, metropolitan hospital, ασκληπιειο, ασκληπιειο βουλας, ιατρικο αθηνα, ιατρικο μαρουσι, ιατρικο φαληρο