All posts by Mediterraneo Hospital

Nέο Επιχειρηματικό Τοπίο στο χώρο της Ιδιωτικής Υγείας

By | IN THE NEWS | No Comments

Γεωργία Δραγίνη, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. του Mediterraneo Hospital, M.D. Science and Life Style Magazine, Μάιος – Ιούνιος 2007

29-06-2007

Το τελευταίο καιρό υπάρχει έντονο παρασκήνιο εξελίξεων στο ιδιωτικό τομέα της υγείας που περιλαμβάνει φήμες εξαγορών και καινούργια επενδυτικά σχέδια.Ποια είναι η άποψη σας για όλη αυτή την κινητικότητα που παρατηρείται; Πως πιστεύεται ότι πρόκειται να διαμορφωθεί το σκηνικό στο μέλλον;

H κινητικότητα που παρατηρείται είναι απολύτως φυσιολογική με δεδομένο τους χρόνους που διανύουμε. Η χώρα μας ακολουθεί τους ρυθμούς ανάπτυξης και εξέλιξης των αναπτυσσομένων Ευρωπαϊκών χωρών τα τελευταία 15 έτη. Το παρόν status του χώρου θα μεταβληθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό κατά την επόμενη δεκαετία. Οι αφορμές για τις μεταβολές αυτές είναι αφενός, ο σταδιακός απεγκλωβισμός από την πιεστική σκεπή των κρατικών φορέων, αφετέρου η διείσδυση ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών στο οικονομοτεχνικό πλαίσιο της αγοράς.
Η παραδοχή ότι ο χώρος της υγείας διακατέχεται από υψηλούς δείκτες απόδοσης δημιουργεί νέο δυνητικό επιχειρηματικό τοπίο. Με κριτήριο την οικονομική ανάπτυξη του χώρου μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι δραστηριοποιούνται ή έχουν εκκινήσει την εμπλοκή τους στο χώρο.
Πιθανόν στα άμεσα μελλοντικά διαστήματα να παρουσιαστούν και νέα επιχειρηματικά μπλοκ τα οποία θα επιδιώξουν ακόμα και να αντικαταστήσουν την θέση ων ήδη υφισταμένων.
Όλες αυτές οι κινήσεις είνάι αναμενόμενες όταν μιλάμε για ένα καθεστώς αγοράς το οποίο είναι υπό διαμόρφωση.
Η ουσία όμως κατά την γνώμη μου είναι ότι σε βάθος χρόνου θα παραμείνουν εκείνοι οι οποίοι έχουν πραγματικά τεχνογνωσία της ποιοτικής παροχής υπηρεσίας υγείας.

Πρόσφατα Βρετανοί ασθενείς αντιμετωπίσθηκαν σε ελληνικά ιδιωτικά νοσοκομεία. Μπορεί η Ελληνική υγεία να καταστεί εξαγώγιμο προϊόν σε άλλες χώρες;

Σύμφωνα με στατιστικές το 10 % των Ευρωπαίων χρησιμοποιεί υπηρεσίες υγείας άλλων χωρών σε συνδυασμό με τουρισμό.
Χώρες των οποίων το σύστημα υγείας είτε είναι ιδιαίτερα ακριβό είτε διατηρεί λίστες αναμονής είναι αυτές από τις οποίες θα μπορούσαν να προκύψει υποψήφιο κοινό.
Οι υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα έχουν πολύ χαμηλότερο κοστολόγιο από τις αντίστοιχες των «ανεπτυγμένων» δυτικών χωρών.
Αυτό από μόνο του ή και σε συνδυασμό με τις τουριστικές δυνατότητες που η χώρα μας προσφέρει θα μπορούσε να είναι δελεαστικό για αρκετούς Ευρωπαίους πολίτες.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η γειτονική Τουρκία το έχει αξιοποιήσει εντυπωσιακά και αποτελεί έναν από τους συχνότερους προορισμούς για λόγους υγείας.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να μπει δυναμικά στο κομμάτι της παροχής υπηρεσιών υγείας σε ασθενείς άλλων κρατών.
Υπάρχει σημαντικός αριθμός διαθέσιμων κλινών κυρίως στο λεκανοπέδιο και υψηλή ποιότητα ιατρονοσηλευτικών υπηρεσιών.
Σε μια τέτοια προοπτική θεωρώ ότι μόνον ο ιδιωτικός τομέας θα μπορούσε να αντεπεξέλθει καθώς τα προβλήματα οργάνωσης, προγραμματισμού, σωστής διάθεσης προσωπικού κ.α. που ταλανίζουν το δημόσιο τομέα καθιστούν αδύνατο το συντονισμό για ένα τέτοιο σχέδιο.
Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα με τις εξαιρετικές φυσικές ομορφιές που διαθέτει θα μπορούσε να προσελκύσει σημαντικό αριθμό ατόμων που να συνδυάσουν το «τερπνόν μετά του ωφελίμου» και η Ελληνική υγεία να φέρει εισροή σεβαστού ξένου συναλλάγματος.

Για ποιο λόγο ο Έλληνας ασθενής έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά χρήσης ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας; Πως ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να συνεργαστεί με το δημόσιο προς όφελος του ασθενή και πως θα διαμορφωθεί στο μέλλον αυτή σχέση;

Ο Έλληνας ασθενής έχει συνδέσει το κρατικό Νοσοκομείο ( και δυστυχώς όχι αδικαιολόγητα) με ένα χώρο ταλαιπωρίας, πλημμελούς ή χρονοβόρας εξυπηρέτησης, νοσηλείας σε ακατάλληλες συνθήκες.
Γι αυτό το λόγο προτιμά να χρησιμοποιεί τις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας.
Τα τελευταία χρόνια αυτό αυξάνεται όλο και περισσότερο καθώς το κρατικό σύστημα υγείας δεν παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης. Για τον ίδιο λόγο ενισχύεται και η χρήση των ασφαλειών ζωής που καλύπτουν τις νοσηλείες κατεξοχήν σε ιδιωτικά νοσοκομεία.
Το δημόσιο σύστημα υγείας είναι η ραχοκοκκαλιά ενός κράτους.
Βέβαια, καθώς οφείλει να έχει και κοινωνικό πρόσωπο αναλαμβάνοντας το κόστος νοσηλείας χαμηλών οικονομικών ομάδων και ανασφάλιστων το κόστος λειτουργίας του είναι υψηλό.
Η πλήρωσή του από δημόσιους υπαλλήλους κάνει το σύστημα ακόμη πιο δαπανηρό και λιγότερο ευέλικτο.
Ο ιδιωτικός τομέας έχει μεγαλύτερη δυνατότητα οικονομικής διαχείρισης των υπηρεσιών του. Υπάρχει μεγάλος αριθμός υπηρεσιών που έχει αυξημένο κόστος για το Δημόσιο. Θα μπορούσε πολύ απλά και εύκολα να υπάρχει συνεργασία ιδιωτικού – Δημόσιου τομέα σε κάποιες από αυτές μετά από οικονομική μελέτη και με πακέτα χαμηλού κόστους. Το αποτέλεσμα θα ήταν άμεση εξυπηρέτηση για τους ασθενείς και οικονομία για τα ασφαλιστικά ταμεία.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, τέτοιες συνεργασίες είναι taboo για την πολιτεία.
Οι πολιτικοί θέλουν να παρουσιάζουν ότι η υγεία παρέχεται δωρεάν και άρτια στα δημόσια ιδρύματα και περιττεύει η παρουσία των ιδιωτικών.
Η αρτιότητα όμως και της ποιότητας στην παροχή υγείας δεν διασφαλίζεται δυστυχώς. Τα ποσοστά των πολιτών που στρέφονται στα ιδιωτικά ιδρύματα και που αυξάνονται ετησίως είναι αποστομωτικά.
Το μήνυμα θα έπρεπε να είχε ήδη ληφθεί. Κάποιες κινήσεις οικονομικής διαχείρισης των υπηρεσιών θα έπρεπε να είχαν ήδη δρομολογηθεί.
Κάποια στιγμή, η ανάγκη επιβίωσης των ασφαλιστικών ταμείων θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη συνεργασία ιδιωτικού – δημόσιου τομέα. Είναι απλά θέμα λογικής οικονομικής διαχείρισης.

Ποιες είναι οι διαφορές στον τρόπο λειτουργίας των δημόσιων και των ιδιωτικών νοσοκομείων. Τι συνεπάγεται αυτό για τον ασθενή;

Τα δημόσια νοσοκομεία έχουν πολλές υπηρεσίες, ειδικότητες, ευρύ πεδίο εφαρμογών, μεγάλο αριθμό προσωπικού.
Το μέγεθός τους και μόνο δημιουργεί μια δυσκολία στην οργάνωση και διαχείριση τους.
Η προσέγγιση τους απ΄ τον ασθενή είναι εύκολη και οικονομική, οι υπηρεσίες ωστόσο που λαμβάνει είναι συνήθως υποβαθμισμένες όσον αφορά κυρίως τα ξενοδοχειακό κομμάτι και το service.
Από την άλλη, οι υπηρεσίες των δημόσιων νοσοκομείων στερούνται κάθε λογιστικής λογικής εσόδων – εξόδων και το τεράστιο κόστος λειτουργίας τους επιβαρύνει σε πολύ μικρό ποσοστό τα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως τον κρατικό προϋπολογισμό.
Τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια έχουν υψηλό ξενοδοχειακό εξοπλισμό, συνήθως και εξαιρετικό service που αναπτύσσεται στο τρίπτυχο ταχύτητα – εξυπηρέτηση – αξιοπιστία.
Έχουν ένα σημαντικό κόστος λειτουργίας, δεν επιδοτούνται από το κράτος και το κόστος αυτό μεταφέρεται στον ασθενή. Ο τελευταίος συνήθως μένει ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες που λαμβάνει αλλά δυσαρεστημένος από το τίμημα που καλείται να καταβάλλει γι’ αυτές.

Βλέπουμε αρκετούς γιατρούς που αφήνουν το δημόσιο τομέα για να συνεργαστούν με τον ιδιωτικό. Θεωρείται ότι το εργασιακό καθεστώς των γιατρών στον ιδιωτικό τομέα έχει πλεονεκτήματα; (επίπεδο αμοιβών και εργασιακές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με το δημόσιο;

Οι ιατροί που εγκαταλείπουν το δημόσιο τομέα συνήθως είναι άνθρωποι που έχουν χρηματίσει χρόνια σε αυτόν και έχουν κουραστεί από τις συνθήκες εργασίας. (δύσκολο και δυσλειτουργικό εργασιακό περιβάλλον όπου συχνά γίνονται αντικείμενα της επιθετικότητας των ασθενών που δυσανασχετούν με το σύστημα, πολλές εφημερίες, χαμηλές παροχές κ.α.)
Στον ιδιωτικό τομέα οι εργασιακές συνθήκες είναι σαφώς πολιτισμένες, το σύστημα γρήγορο και οργανωμένο, η δουλειά πιο ξεκούραστη και οι αποδοχές κυμαίνονται από όμοιες με το δημόσιο έως και αρκετά υψηλότερες (εξαρτάται από το νοσηλευτικό ίδρυμα και από το συμβόλαιο εργασίας).
Βέβαια υπάρχει πάντα η ανασφάλεια της εργασίας καθώς στην ιδιωτική αγορά η αμοιβή του κάθε εργαζομένου είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ικανότητα, την αποτελεσματικότητα και την εργατικότητα του.

Πιστεύετε ότι είναι ακριβή η ιδιωτική υγεία στη χώρα μας; Ποιό είναι το επίπεδο των υπηρεσιών που παρέχει; Γίνεται επένδυση στις νέες τεχνολογίες; Πως συμβιβάζεται το επιχειρηματικό κέρδος με την παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών και όσο το δυνατόν καλύτερη περίθαλψη;

Η ιδιωτική υγεία στη χώρα μας δεν είναι ακριβή όταν την συγκρίνουμε με τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ε.Ο.Κ.Αυτό προκύπτει με τη σύγκριση κόστους των διαφόρων πράξεως, εξετάσεων, διαγνωστικών δοκιμασιών κ.α. της Ελλάδας με χώρες του εξωτερικού.
Ο ανταγωνισμός που υπάρχει θέτει τον πήχη υψηλά με αποτέλεσμα να επενδύονται διαρκώς κεφάλαια σε νέες τεχνολογίες και να παρέχεται ένα εξαιρετικό επίπεδο υπηρεσιών το οποίο και είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση επιχειρηματικού κέρδους.

Ποιά είναι η άποψή σας για την ίδρυση ιδιωτικών ιατρικών σχολών; Τι πιστεύετε ότι πρόκειται να γίνει στο μέλλον;

Στην Ελλάδα δεν μπορούμε ακόμα να μιλήσουμε για μεγάλη διασπορά του συγκεκριμένου concept.
Oι ιδιωτικές σχολές υγείας είναι μια νεοσύστατη διαδικασία παροχής εκπαίδευσης προερχόμενης κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Προσωπικά θεωρώ ότι μπορούν να βοηθήσουν τα μέγιστα σε ότι αφορά την δημιουργία αντίληψης, νοοτροπίας και συνείδησης υγείας. Εκτός των άλλων θα επιταχύνει την αναπαραγωγή ποιοτικού ανθρωπίνου δυναμικού, γεγονός που θα ενισχύσει τα ιδιωτικά ιδρύματα με την προσθήκη αξιόπιστων στελεχών. Ο στόχος για την διεύρυνση αυτής της λογικής θα πρέπει να είναι η δημιουργία ομοσπονδίας ιδιωτικών κλινικών όπου εκεί να αναπτυχθούν – με συγκεκριμένη ταυτότητα – οι σχολές αυτές.

Ποια είναι τα σχέδια της νοσοκομειακής σας μονάδας για το μέλλον;

Το «Mediterraneo Hospital» είναι δημιουργία των τελευταίων 2 ετών και πήρε τη θέση της «Κλινικής Δραγίνη» που είχε παράδοση 30 ετών στο χώρο της υγείας.
Η μέχρι τώρα πολιτική του νοσηλευτηρίου ενσαρκώνει την πρόθεση να αποτελέσει μία σημαντική νοσοκομειακή μονάδα όχι μόνο για την περιοχή της Νοτίου Αθήνας αλλά και για το ευρύτερο λεκανοπέδιο.
Και τα μελλοντικά σχέδια κινούνται στο ίδιο πλαίσιο.
Ήδη έχει δρομολογηθεί ένα υψηλό επενδυτικό πλάνο που περιλαμβάνει επέκταση της μονάδας με προσθήκη υπόγειων χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων 100 θέσεων συνολικά, δημιουργία νέων εργαστηρίων και θεραπευτικών μονάδων και αύξηση των διαθέσιμων νοσηλευτικών κλινών.
Στην τελική του μορφή το νοσοκομείο θα καλύπτει 11.000 τ.μ. με όλες τις ειδικότητες σ΄ ένα νευραλγικό σημείο στην ταχέως αναπτυσσόμενη περιοχής της Γλυφάδας και με πρόσβαση από όλη την Αθήνα μέσα από το σταθμό του μετρό που θα μπει σε κυκλοφορία την επόμενη χρονιά.

Το σύνολο των υπηρεσιών του “MEDITERRANEO HOSPITAL” σε πιο κεντρικό άξονα έχει σχεδιαστεί;

Η διοίκηση του Mediterraneo Hospital επιτελείται από ιατρούς. Αυτό σημαίνει ότι γνωρίζουμε καλά τι χρειάζεται ο ασθενής αλλά και ποιες είναι οι απαιτήσεις των ιατρών για να παρέχουν απρόσκοπτα και αποτελεσματικά το έργο τους.
Στόχος μας είναι η παροχή εγγυημένης ποιότητας.
Σε κάθε τομέα που σχετίζεται με το νοσηλευτήριο.
Ποιότητα στην επιλογή συνεργατών, στην φροντίδα του ασθενή, στην καθαριότητα, στην τεχνολογική υποδομή, στην πρόληψη, στην ταχύτητα, στην εξυπηρέτηση, στην αξιοπιστία.
Ποιότητα που εκφράζεται με την πρόθεση μας να δώσουμε τη βέλτιστη λύση σ’ αυτούς που μας εμπιστεύονται το πιο ακριβό αγαθό τους, που εκφράζεται με τη θέση μας να προασπιζόμαστε το επιστημονικά σωστό, ακόμη και αν αυτό συγκρούεται με το οικονομικά προτιμότερο.
Η θέση αυτή αποτελεί για μας στάση ζωής.
Και νομίζω ότι αυτή είναι η ταυτότητά μας.

Λαπαροσκοπική Χειρουργική

By | IN THE NEWS | No Comments

Ιωάννης Δημητριάδης, Διευθυντής Γυναικολογικού Τμήματος του Mediterraneo Hospital, Bήμα του Σαρωνικού, 30 Δεκεμβρίου 2005

Τι ακριβώς είναι η λαπαροσκόπηση κ. Δημητριάδη και που εφαρμόζεται;
Πρόκειται για μια μέθοδο επισκόπησης της κοιλιακής κοιλότητας που γίνεται με γενική αναισθησία για διαγνωστικούς αλλά και θεραπευτικούς σκοπούς. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται με το μέγιστο δυνατό σεβασμό στους ιστούς, αποφεύγοντας τις μεγάλες τομές των κλασικών επεμβάσεων. Στη διαγνωστική λαπαροσκόπηση γίνονται δύο μικρές τομές στο δέρμα-μία του ενός εκατοστού στον ομφαλό και άλλη μια του 0,5 εκατοστού στο τριχωτό του εφηβαίου. Στην περίπτωση της χειρουργικής γίνεται άλλη μία ή δύο τομές στα πλαϊνά της κοιλιάς. Στη συνέχεια εισάγεται μέσω του ομφαλού το λαπαροσκόπιο – ένας λεπτός σωλήνας με φακούς και κανάλι για φωτισμό, μήκους περίπου 30 εκ και επισκοπείται το εσωτερικό της κοιλιάς. Από τις άλλες τομές εισάγονται άλλα χειρουργικά μικροεργαλεία και με αυτό τον τρόπο γίνεται η οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση.

Από πότε εφαρμόζεται η συγκεκριμένη μέθοδος;
Στις αρχές το 20ού αιώνα έγιναν οι πρώτες προσπάθειες ενδοσκόπησης χωρίς όμως εντυπωσιακά αποτελέσματα, λόγω τεχνικών δυσκολιών. Η ενδοσκόπηση αναπτύχθηκε ραγδαία κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες με την αλματώδη πρόοδο των οπτικών μέσων και του ψυχρού φωτισμού (οπτικές ίνες). Η γυναικολογική λαπαροσκόπηση άνθησε στις αρχές της δεκαετίας του 70 στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την εφαρμογή της σαλπιγγικής στείρωσης για την οποία αρχικά χρειαζόταν παραμονή πολλών ημερών σε νοσοκομείο, ενώ με τη νέα τεχνική ήταν πλέον υπόθεση ενός πρωινού.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκόπησης έναντι των κλασσικών μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας;
Στη σημερινή εποχή, όπου ο άνθρωπος πιέζεται από το χρόνο και την ανάγκη συνεχούς παρακολούθησης της δουλείας του έχει δοθεί μεγάλη έμφαση στην ταχύτητα διάγνωσης και θεραπείας καθώς και στην ποιότητα ζωής. Έπειτα από μια διαγνωστική λαπαροσκόπηση, η οποία διαρκεί από 10 εως 20 λεπτά, γίνεται παρακολούθηση λίγων ωρών πριν η ασθενης επιστρέψει στο σπίτι, χωρίς να χριεαστεί να εισαχθεί στο νοσοκομείο. Αν υποστεί χειρουργική λαπαροσκόπηση, τότε η παραμονή της στο νοσοκομείο ελαχιστοποιείται στη 1 ημέρα, με επαναφορά της σε πλήρη δραστηριότητα έπειτα από 1-2 εβδομάδες. Και στις δύο περιπτώσεις θα πρέπει να αφαιρεθούν τα ράμματα, που συνήθως είναι ένα σε κάθε τομή, έπειτα από 4-6 ημέρες. Τα πλεονεκτήματα λοιπόν είναι τα εξής:
– Οι μικρές τομές (0,5-1εκ.) ελαχιστοποιούν το τραύμα, με αποτέλεσμα αφενός την καλύτερη εξωτερική εμφάνιση σε άτομα που είτε την επιδιώκουν για επαγγελματικούς λόγους (π.χ. μοντέλα, ηθοποιοί) είτε για καθαρά εμφανισιακούς.
– Απουσία απώλειας αίματος και αιμορραγιών λόγω της μικροχειρουργικής υφής της συγκεκριμένης μεθόδου.
– Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος κι έτσι δεν υπάρχει η αίσθηση της ναυτίας και του εμετού που προκαλείται συνήθως από τη χορήγηση ισχυρών οπιοειδών παυσίπονων σε αντίστοιχες “ανοιχτής τομής” επεμβάσεις.
– Αποφυγή ενδοκοιλιακών συμφύσεων, που όπως είναι γνωστό προκαλούν συχνά στειρότητα, χρόνο κοιλιακό άλγος μέχρι και εντερικό ειλεό.
– Η λεπτομερέστατη οπτική επαφή του λαπαροσκοπίου, που σχεδόν εφάπτεται της βλάβης, μεγεθύνει τα σημεία που είναι σχεδόν απροσπέλαστα με την κλασική χειρουργική, δίνοντας το προβάδισμα στην εύρεση και διάγνωση εστιών ενδομητρίωσης, όπως και μικροσυμφύσεων στις σάλπιγγες και στις ωοθήκες σε περιπτώσεις υπογονιμότητας.
– Η ημερήσια παραμονή σε σύγκριση με 3-6 ημέρες σε περίπτωση ανοιχτής τομής με συνεπακόλουθη οικονομική επιβάρυνση των νοσηλειών εις βάρος της ασθενούς όπως και βελτίωση της ψυχολογίας της με την γρήγορη επανένταξη στο οικογενειακό περιβάλλον της.

Σε ποιές περιπτώσεις μπορεί να γίνει διαγνωστική λαπαροσκόπηση;
Η υπογονιμότητα είναι ο κύριος λόγος που θα ωθήσει το γυναικολόγο να ερευνήσει την ασθενή λαπαροσκοπικά. Με τον τρόπο αυτό ελέγχεται το εξωτερικό μέρος της μήτρας για τυχόν συγγενείς ανωμαλίες, οι ωοθήκες ή μη κηλίδων ενδομητρίωσης , οι κρώσσοι , το σχήμα και η διαβατότητα των σαλπίγγων με διατραχηλική έγχυση methylene blu, όπως επίσης ταχών ενδοκοιλιακές ή πυελικές συμφύσεις. Κατά την εξέταση αυτή, σε περιπτώσεις περισαλπιγγικών ή περιωηκικών λεπτών συμφύσεων είναι δυνατόν να προχωρήσουμε σε χειρουργική αντιμετώπιση και λύση αυτών, όπως επίσης δίάνοιξη των σαλπιγγικών κρώσσων. Αν δε βρεθεί ενδομητρίωση τότε σταδιοποιείται σύμφωνα με το AFS, (American Fertillty Society) και καυτηριάζεται με λέιζερ ή αφαιρείται, για να αυξηθούν οι πιθανότητες εγκυμοσύνης. Σε περιπτώσεις γυναικών με πολυκυστικές ωοθήκες που δεν ανταποκρίνονται σε φαρμακευτική θεραπεία, όπου παλαιότερα προτεινόταν σφηνοειδής εκτομή μέρους της ωοθήκης, τώρα με την λαπαροσκοπική μέθοδο, γίνονται μικρές οπές με διαθερμία, έχοντας τα ίδια αποτελέσματα αλλά χωρίς η γυναίκες που παραπονιόντουσαν για ενοχλήσεις και πόνους στην κάτω κοιλιακή χώρα ή δυσπαρεύνεια (πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή) που δεν υποχωρούν με το χρόνο, υποβάλλονται σε λαπαροσκοπική εξέταση όπου μπορεί να βρεθεί χρόνια πυελική φλεγμονή με βλάβες στις σάλιγγες και πολλαπλές συμφύσεις, ενδομητρίωση ή άλλες παθολογικές καταστάσεις.

Ποιές χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να γίνουν λαπαροσκοπικά;
Σχεδόν όλες οι συμβατικές επεμβάσεις έχουν επιτευχθεί με τη λαπαροσκοπική μέθοδο – από αφαίρεση κύστεων ωοθήκης, σαλπιγγοτομή για εξωμήτριο κύηση, μέχρι ινομυωματεκτομή και ολική υστεροκτομή (αφαίρεση μήτρας) με βιοψία λεμφαδένων. Όλες αυτές οι επεμβάσεις είναι πλέον δυνατές με τα σύγχρονα μέσα, που διαρκώς εξελίσσονται για να καλύψουν τις ανάγκες της λαπαροσκοπικής χειρουργικής.
Σε περίπτωση υποψίας εξωμήτριας κύησης γίνεται η διάγνωση λαπαροσκοπικά και ακολουθεί είτε αφαίρεση της τυχόν κατεστραμμένης σάλπιγγας ή τομή κατά μήκος της και απομάκρυνση της παθολογικής και δυνητικά επικίνδυνης κύησης, αφήνοντας τη σάλπιγγα να επουλωθεί και με αυτό τον τρόπο να μη χάσει την ευκαιρία η γυναίκα να συλλάβει στο μέλλον φυσιολογικά. Η ανωτερότητα της λαπαροσκοπικής μεθόδου σε σύγκριση με το κλασσικό χειρουργείο στηρίζεται στη γρήγορη επαναφορά της ψυχολογικά βεβαρημένης γυναίκας στην οικογένεια και στην καθημερινή της ζωή, αποφεύγοντας παράλληλα την δημιουργία συμφύσεων , που ως γνωστόν επιδρούν αρνητικά στη γονιμότητα. Για αυτό το λόγο η λαπαροσκόπηση έχει γίνει ο «χρυσός κανόνας» στη διάγνωση αλλά και τη θεραπεία της εξωμητρίου κυήσεως.

Συμπερασματικά, η λαπαροσκόπηση, με τη διαγνωστική ακρίβεια, αποδοχή από τους ασθενείς για το αισθητικό αποτέλεσμα την αναίμακτη και ανώδυνη μετεγχειρητική πορεία και την άμεση επαναφορά στις δραστηριότητες τους, πήρε τη σκυτάλη από τις παραδοσιακές «ανοιχτές» χειρουργικές επεμβάσεις.

Ακτίνες Laser στη Χειρουργική

By | IN THE NEWS | No Comments

Μιχαήλ Βοργιάς, Γενικός Χειρουργικός Συνεργάτης του Mediterraneo Hospital, Ναυτεμπορική, 30-09-2005

Ζητήσαμε από τον γνωστό χειρούργο Μιχάλη Βοριά, συνεργάτη του ιδιωτικού νοσοκομείου “MEDITERRANEO HOSPITAL” να εξηγήσει στους αναγνώστες μας τι είναι οι ακτίνες Laser στην χειρουργική, που εφαρμόζονται, τα υπέρ και τα κατά, που σύμφωνα με την ιατρική τα δεύτερα δεν υπάρχουν:

Tι σημαίνει Laser;
Tο Laser είναι ακρωνύμιο των λέξεων: Light Amplification by the Stimulated Emission of Radiation που στα ελληνικά μεταφράζεται ως Eνίσχυση Φωτός από Διηγηρμένη Eκπομπή Aκτινοβολίας.

Δεν είναι επικίνδυνη αυτή η ακτινοβολία;
O όρος ακτινοβολία αναφέρεται απλώς για να δηλώσει την εκπομπή και μεταφορά αυτής της ενέργειας στο χώρο που δεν έχει τίποτα να κάνει με τις καρκινογόνους, ιονίζουσες ακτινοβολίες.
Eπειδή λοιπόν η πλειοψηφία των ιατρικών Laser, εκπέμπουν σε μήκη κύματος (οπτικό και υπέρυθρο φάσμα – infared) πολύ μακρύτερα από τη συγκεκριμένη ζώνη του φάσματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, δεν αποτελούν επικίνδυνη μορφή ακτινοβολίας, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε έγκυος γυναίκες.

Yπάρχουν πολλά είδη Laser;
Σήμερα στην γενική χειρουργική χρησιμοποιούνται διάφορα είδη Laser με κύριο αντιπρόσωπο:
Nεοδυμίου- YAG Nd: YAG LASER (1064 nm) που χρησιμοποιούμε στην Kλινική Δραγίνη.

Ποια είναι η δράση του Laser CO2;
Στην γενική χειρουργική, η εστιασμένη δέσμη Laser χρησιμοποιείται σε αντικατάσταση του κλασσικού νυστεριού.
H υπέρυθρη δέσμη του Laser CO2 απορροφάται έντονα από τα μόρια του ύδατος των ιστών, προκαλώντας εξάτμιση των μορίων αυτών, με αποτέλεσμα την αποκοπή του ιστού και ταυτόχρονη αιμόσταση των μικρών αγγείων.

Ποιο το όφελος από την χρήση του Laser στην χειρουργική;
H ακτίνα δρα σε βάθος 0,05-0,2 nm και η διάμετρος της ζώνης νεκρώσεων (γύρο ιστική βλάβη) δεν ξεπερνά τα 200 μικρά, αυτή η μεγάλη ακρίβεια έχει σαν αποτέλεσμα πολύ μικρή ιστική καταστροφή, μειωμένο μετεγχειρητικό οίδημα τραύματος που μαζί με την επισφράγιση των διαταμέντων αισθητικών νευρικών απολήξεων πιθανώς συμβάλλουν στην ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου, που παρατηρείται μετά από επεμβάσεις με Laser.

Oι χειρουργικές επεμβάσεις που χρησιμοποιούνται τα Laser αφορούν επεμβάσεις όπως:
1. Eνδοκοιλιακές – χειρουργική ύπατος και σπληνός
2. Λαπαροσκοπικές – χολοκυστεκτομή και γυναικολογικές
3. Xειρουργική πρωκτού – αιμορροιδεκτομή και ραγάδα
4. Δέρματος – μυρμηκίες και κονδυλώματα

Δηλαδή τα Laser δεν έχουν εφαρμογή σε όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις;
Oι εφαρμογές των Laser σε χειρουργικές επεμβάσεις είναι πολλαπλές, πρέπει ο χειρούργος να γνωρίζει καλά αυτήν την τεχνολογία, να την εφαρμόζει όταν υπάρχει ένδειξη και όχι μόνο για να γίνει μια επέμβαση με Laser.
Oι κανόνες ασφαλείας να πληρούνται με λεπτομέρεια όχι μόνο για τον ασθενή αλλά και για τον ίδιο τον χειρούργο και το νοσηλευτικό προσωπικό.

Ουρολοιμώξεις

By | IN THE NEWS | No Comments

Παρασκευάς Συμβουλίδης, Διευθυντής Ουρολογικού Τμήματος του Mediterraneo Hospital, Ελεύθερος Τύπος – Health & Style, 21 Iουλίου 2005.

Με τον όρο ουρολοιμώξεις ο κόσμος συνήθως αναφέρεται στην κλασσική τριάδα των συμπτωμάτων συχνουρία, δυσουρία, πόνος υπερηβικός. Στην πραγματικότητα αυτά τα συμπτώματα αφορούν την κυστίτιδα ενώ όταν υπάρχει και πυρετός τότε ομιλούμε για ουρολοίμωξη. Υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις σημαίνει 3-4 ενίοτε και 5-6 επεισόδια ετησίως με την ίδια χαρακτηριστική εικόνα. Το πιο κοινό μικρόβιο των ουρολοιμώξεων είναι το κολοβακτηρίδιο. Είναι το μικρόβιο το οποίο καταπολεμάται πάρα πολύ εύκολα και δυστυχώς με την κατάχρηση των αντιβιοτικών όπως και τις ατελείς θεραπείες συμβαίνει, όλο και πιο συχνά να συναντούμε στελέχη ανθεκτικά σε πάρα πολλά αντιβιοτικά δυσχεραίνοντας έτσι τη θεραπεία.

Συχνότητα μεταξύ Ανδρών και Γυναικών
Στους άνδρες δεν είναι τόσο συχνές και όταν εμφανίζονται έχουν συνήθως σχέση με τη στάση των ούρων και την υπερτροφία του προστάτη ή με τη λιθίαση των νεφρών.Αντίθετα στις ενήλικες γυναίκες είναι συχνές και η συχνότητά τους αυξάνει με την ηλικία.
Οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις στις γυναίκες πολλές φορές έχουν σχέση με τη σεξουαλική δραστηριότητα και τότε θα πρέπει να γίνεται και γυναικολογικός έλεγχος με πλήρη καλλιέργεια κολπικού υγρού διότι εάν δεν θεραπευτεί το γυναικολογικό πρόβλημα δε υπάρχει λύση για το ουρολογικό.

Αίτια
Ένας σημαντικός λόγος εάν όχι ο σημαντικότερος σε άτομα χωρίς ανατομικές ανωμαλίες του ουροποιητικού είναι η ελάχιστη κατανάλωση υγρών.
Ένας ακόμη σημαντικός λόγος, πολύ συχνός στις γυναίκες, είναι η αποφυγή της χρήσης ξένης τουαλέτας με αποτέλεσμα το ¨κράτημα των ούρων¨ για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι ατελείς θεραπείες είναι μια ακόμη πολύ βασική αιτία. Συνήθως ο ασθενής έχει γίνει ¨ειδικός¨ πλέον και με τις πρώτες ενδείξεις ξεκινάει την αντιβιοτική αγωγή που έχει συνηθίσει να παίρνει άσχετα εάν το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται οριστικά με αποτέλεσμα να ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος όπου το πρώιμο τέλος κάθε ουρολοίμωξης αποτελεί την καλύτερη αρχή για την επόμενη.

Υπάρχει αντιμέτωπιση;
Θεραπεία μπορεί να υπάρξει εφόσον όμως γίνει σωστή προσέγγιση στο πρόβλημα με κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο. Στην αρχή ξεκινάμε με ένα λεπτομερές ιστορικό όσον αφορά στη συχνότητα των λοιμώξεων, τον τρόπο εμφάνισης, τη σχέση με καταστάσεις ,π.χ. ύστερα από την περίοδο ή μετά από σεξουαλική επαφή κ.λπ.
Μια απλή ουρολοίμωξη είναι σε θέση κάθε ιατρός να την αντιμετωπίσει γιατί ούτε η διάγνωσή της είναι δύσκολη ούτε τα συνήθη μικρόβια που την προκαλούν είναι δύσκολα στην αντιμετώπισή τους. Στην περίπτωση όμως που βλέπουμε ότι έχουμε υποτροπές παρά τη σωστή θεραπεία τότε η βοήθεια του ουρολόγου είναι απαραίτητη.
Η αποτυχία της θεραπευτικής αγωγής σημαίνει την ύπαρξη κάποιας ανατομικής ή λειτουργικής ανωμαλίας που θα πρέπει να εντοπισθεί μετά τον κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο.
Ο κλινικός έλεγχος γίνεται για την ανάδειξη προβλημάτων όπως π.χ. το εκτρόπιο της ουρήθρας, τα στενώματα της ουρήθρας, πρόπτωση μήτρας ή η υπερτροφία του προστάτη στον άνδρα.
Ο εργαστηριακός απεικονιστικός έλεγχος περιλαμβάνει υπέρηχους, ενδοφλέβια πυελογραφία ή αξονική τομογραφία για την αποκάλυψη προβλημάτων όπως π.χ. λιθίαση, στάση των ούρων, εκκολπώματα, υπερτροφία του προστάτη, στενώματα ουρήθρας κ.λ.π. που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση των ουρολοιμώξεων .

Συμβουλές
Κατανάλωση υγρών και ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες που η απώλεια υγρών μέσω του ιδρώτα είναι πολύ μεγαλύτερη. Αποφυγή χρήσεως αντιβιοτικών με την πρώτη ενόχληση και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ιατρού. Ποτέ μην σταματάτε τη θεραπεία με την υποχώρηση των συμπτωμάτων αλλά να την ολοκληρώνετε και να ελέγχετε με εξετάσεις το κατά πόσο ήταν αποτελεσματική. Μην θεωρείτε ότι είναι φυσιολογικό και επόμενο να ζείτε με κάποιο πρόβλημα διότι για τα περισσότερα προβλήματα λύσεις μόνο που δεν τις γνωρίζετε.

Πόσο σοβαρό μπορεί να είναι ένα κόκκινο μάτι;

By | IN THE NEWS | No Comments

Παναγιώτης Ζαφειράκης, Οφθαλμίατρος Συνεργάτης του Μediterrnaneo Hospital, Ελεύθερος Τύπος – Health & Style, 16 Ιουλίου 2005.

Με τον όρο “κόκκινο μάτι” εννοούμε οποιαδήποτε κατάσταση – πάθηση προκαλεί ερυθρότητα στο μάτι. Ως εκ τούτου, απαραίτητη είναι η διαφορική διάγνωση του κλινικού σημείου “κόκκινο μάτι”, δηλαδή ποιες κλινικές οντότητες μπορούν να προκαλέσουν κόκκινο μάτι. Μια λάθος διάγνωση οδηγεί σε λάθος θεραπεία, με συνέπεια είτε την επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς, είτε τη συγκάλυψη κάποιων σημείων τα οποία από μόνα τους θα ήταν ικανά να μας οδηγήσουν στη σωστή διάγνωση και θεραπεία, είτε τέλος την εμφάνιση άλλων σημείων ως παρενέργεια της λανθασμένης θερπαείας.

Φλεγμονή
Η πιο συχνή αιτία κόκκινου ματιού είναι η επιπεφυκίτιδα. Με τον όρο επιπεφυκίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή του επιπεφυκότα η οποία χαρακτηρίζεται η οποία χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα. Οι επιπεφυκίτιδες , ανάλογα με τη χρονική διάρκεια της φλεγμονής, διακρίνονται σε οξείες και χρόνιες. Τόσο οι οξείες όσο και οι χρόνιες επιπεφυκίτιδες παρουσιάζουν την ίδια κατά γενικές γραμμές συμπτωματολογία, αλλά υπάρχουν διαφορετικά κλινικά σημεία που μας βοηθούν να τις ξεχωρίζουμε. Έτσι μια επιπεφυκίτιδα θεωρείται ότι είναι χρόνια όταν παραμείνει η φλεγμονή παραπάνω από τρείς εβδομάδες. Τόσο οι οξείες όσο και οι χρόνιες επιπεφυκίτιδες διακρίνονται σε λοιμώδεις και μη λοιμώδεις. ΄Ενα από τα κριτήρια για να θεωρηθεί μια επιπεφυκίτιδα λοιμώδης ή μη λοιμώδης είναι ο τύπος των εκκρίσεων και ο τρόπος εμφάνισης της φλεγμονής. Μια επιπεφυκίτιδα είναι με μεγάλη πιθανότητα λοιμώδης όταν υπάρχουν άφθονες πρασινοκίτρινες εκκρίσεις. Αντίθετα, μια επιπεφυκίτιδα είναι με μεγάλη πιθανότητα μη λοιμώδης όταν υπάρχουν λίγες λευκές – υδαρείς εκκρίσεις.

Κατηγορίες

Οι λοιμώδεις επιπεφυκίτιδες διακρίνονται, ανάλογα με του υπεύθυνο μικροοργανισμό, σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:
– Μικροβιακές.
– Ιογενείς.
– Μυκητιασικές.
– Παρασιτικές.

Οι μη λοιμώδεις επιπεφυκίτιδες διακρίνονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
– Αλλεργικές.
– Αυτοάνοσες.
– Ξηρές λόγω έλλειψης δακρύων.

Υπάρχουν και δυο άλλες μορφές χρόνιας επιπεφυκίτιδας που δεν ανήκουν σε καμία από τις τρεις αναφερόμενες κατηγορίες. Η μια είναι η επιπεφυκίτιδα του άνω σκληροκερατοειδούς ορίου και η άλλη είναι η επιπεφυκίτιδα λόγω μηχανικής απομάκρυνσης βλέννης. Φυσικά, ορισμένες νεοπλασίες του επιπεφυκότα ή άλλου ιστού που βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τον επιπεφυκότα μπορούν να εκδηλωθούν σαν χρόνιες επιπεφυκίτιδες.

Λοιμώδεις επιπεφυκίτιδες
Η μικροβιακή επιπεφυκίτιδα αποτελεί το συχνότερο τύπο επιπεφυκίτιδας και ανάλογα με τη χρονική εξέλιξή της διακρίνεται σε : α)υπεροξεία, β) οξεία και γ) χρόνια.Υπεροξεία επιπεφυκίτιδα προκαλεί ο γονόκκοκος και ο μηνιγγιτιδόκκοκος.Η νόσος χαρακτηρίζεται από φωτοφοβία, ερυθρότητα, πολλαπλές πυώδεις εκκρίσεις , οίδημα βλεφάρων,κολλημένα βλέφαρα κατά το πρωινό ξύπνημα, χύμωση του επιπεφυκότα και κερατοειδοπάθεια. Οξεία επιπεφυκίτιδα προκαλεί ο αιμόφιλος , ο πνευμονιόκοκκος και η moraxella catarrhalis. Έχουν τα ίδια συμπτώματα με αυτά τις υπεροξείας αλλά οι εκκρίσεις είναι βλεννοπυώδεις και η διάρκεια της νόσου λιγότερη από δύο εβδομάδες.Χρόνια επιπεφυκίτιδα προκαλεί ο σταφυλόκοκκος aureus. Τα συμπτώματα είναι πιο ήπια και η διάρκεια της νόσου μεγαλύτερη από τέσσερις εβδομάδες.
Η ιογενής επιπεφυκίτιδα προκαλείται από ερπητοιούς, αδενοιούς και άλλους πιο σπάνιους ιούς. Σπανίως παρατηρείται επιπεφυκίτιδα από απλό έρπητα ή έρπητα ζωστήρα, ενώ πιο συχνή είναι η επιπεφυκίτιδα από αδενοιό.
Τα πιο συχνά κλινικά σύνδρομα οφειλόμενα στους αδενοοιούς είναι :
α)επιπεφυκοφαρυγγικός πυρετός,
β) επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα,
γ) μη ειδική θυλακιώδης επιπεφυκίτιδα.

O επιπεφυκοφαργγικός πυρετός οφείλεται κυρίως στον Ad3 ορότυπο. Εμφανίζεται πιο συχνά στα παιδιά από ότι στους ενηλίκους. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό διάρκειας 4-5 ημερών , φαρυγγίτιτδα, επώδυνη περιοχική λεμφαδενοπάθεια και οξεία θυλακιώδεις επιπεφυκίτιδα, χωρίς προσβολή του κερατοειδούς και σχηματισμό ψευδομεμβρανών. Η επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα οφείλεται κυρίως στους 8,19,37 και 5 ορότυπους. Εμφανίζεται πιο συχνά στους ενηλίκους .Η κλινική εικόνα του συνδρόμου χαρακτηρίζεται από διαφόρου βαθμού βαρύτητας ξεκινώντας από ήπιες υποκλινικές μορφές μέχρι βαριές καταστάσεις με συμμετοχή ολόκληρου του προσθίου ημιμορίου του ματιού. Συχνός είναι ο σχηματισμός ψευδομεμβρανών , σε αντίθεση με τον έρπητα ζωστήρα που δημιουργεί νεκρωτικές μεμβράνες .Σε ποσοστό ασθενών που ποικίλλει από 1996 έως 94% παρατηρείται ευαισθησία και διόγκωση των πρωτιαίων και υπογνάθιων λεμφαδένων. Η θεραπεία συνίσταται σε ήπια αντιβιοτικά κολλύρια και κορτικοστεροειδή μόνο όταν εμφανιστούν υποεπιθηλιακές θολερότητες , ψευδομεμβράνες ή ραγοειδίτιδα.
Η επιπεφυκίτιδα των ενηλίκων από έγκλειστα οφείλεται στα chlamidia oculogenitale και προσβάλλει τον τράχηλο της μήτρας και την ανδρική ουρήθρα.Η μετάδοση στα μάτια γίνεται με άμεση επαφή ή έμμεσα από δεξαμενές που δεν χλωριώνονται καλά.Αν και ο χρόνος επώασης της νόσου κυμαίνεται από 2-19 ημέρες , εν τούτοις η νόσος εκδηλώνεται την 5η ημέρα μετά την προσβολή.Η πάθηση εμφανίζει οξεία ή υποξεία εικόνα και χωρίς θεραπεία χρονίζει και διαρκεί αρκετές εβδομάδες.Η κλινική εικόνα είναι η ίδια με αυτή της επιπεφυκίτιδας από αδενοιό , με τη διαφορά ότι η νόσος έχει συνήθως πιο μακροχρόνια πορεία ,τα συμπτώματα είναι πιο ήπια και η διόγκωση των λεμφαδένων μονόπλευρη και ανώδυνη.
Οι αλλεργικές επιπεφυκίτιδες διακρίνονται στις ακόλουθες μορφές :
α) εποχιακή
β) χρόνια
γ) ατοπική
δ) εαρινή
ε) γιγαντιαίων θηλών
Η εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα γνωστή και σαν επιπεφυκίτιδα εκ χόρτου αποτελεί το 50% των αλλεργικών επιπεφυκίτιδων και προκαλείται από μεταφερόμενα με τον αέρα αλλεργιογόνα. Ασθενείς με εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα συνήθως διαμαρτύρονται για κνησμό, ερυθρότητα, δακρύρροια και κάψιμο. Η συμμετοχή των οφθαλμών μπορεί να είναι η μοναδική εκδήλωση της νόσου, αλλά οι ασθενείς αυτοί συνήθως έχουν συμπτώματα και από τη μύτη και από το φάρυγγα. Τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται όταν τα υπεύθυνα αλλεργιογόνα για την εκδήλωση της αλλεργίας είναι άφθονα στο περιβάλλον .Έτσι ασθενείς ευαίσθητοι στη γύρη των δένδρων παρουσιάζουν τα συμπτώματα αυτά κατά την άνοιξη. Κατά την οφθαλμολογική εξέταση ο επιπεφυκότας μπορεί να είναι ελαφρά υπεραιμικός και οιδηματώδης. Το οίδημα αυτό είναι υπεύθυνο για τη “γαλακτώδη” εμφάνιση του επιπεφυκότα. Στην αναστροφή του άνω βλεφάρου είναι δυνατόν να ανευρεθεί ήπια θηλώδης αντίδραση. Ο κερατοειδής όμως ουδέποτε προσβάλλεται. Η δακρυϊκή στοιβάδα είναι καθαρή με λίγες άσπρες εκκρίσεις. Σε πιο σοβαρές μορφές εποχιακής αλλεργικής επιπεφυκίτιδας είναι δυνατόν να παρατηρηθεί ήπιο περικογχικό και βλεφαρικό οίδημα. Μαύροι κύκλοι στα βλέφαρα μπορεί να υπάρχουν στους ασθενείς αυτούς και είναι συνήθως αποτέλεσμα φλεβικής συμφόρησης της σύστοιχης περιοχής. Σε μερικά παιδιά με εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα παρατηρείται επίσης και ο “αλλεργικός χαιρετισμός”, ο οποίος συνίσταται σε τριβή της άκρης της μύτης με την παλάμη του χεριού. Η επιπεφυκίτιδα αυτή είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη , μπορεί όμως να υπάρχει ασύμμετρη κατανομή μεταξύ των δύο ματιών. Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι οι ασθενείς με εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα παρουσιάζουν υποτροπιάζοντα επεισόδια, των οποίων η βαρύτητα ποικίλλει όχι μόνο από χρόνο σε χρόνο αλλά και από μέρα σε μέρα.
Η χρόνια αλλεργική επιπεφυκίτιδα έχει πολλές ομοιότητες με την εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα αλλά η χρόνια αλλεργική επιπεφυκίτιδα είναι λιγότερο συχνή, έχει την τάση να έχει μεγαλύτερη χρονική διάρκεια και να εκδηλώνεται με ηπιότερα συμπτώματα και σημεία. Αν και τα συμπτώματα υπάρχουν καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου, το 79%των ασθενών με χρόνια αλλεργική επιπεφυκίτιδα αναφέρουν εποχιακή επιδείνωση αυτών. Τα πιο συχνά μεταφερόμενα με τον αέρα αλλεργιογόνα υπεύθυνα για την εμφάνιση της χρόνιας αλλεργικής επιπεφυκίτιδας είναι η σκόνη, οι τρίχες, τα πούπουλα, μαλλί και το ακάρι.
Η ατοπική κερατοεπιπεφυκίτιδα είναι σχετικά σπάνια αλλά δυνητικά σοβαρή νόσος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση. Προσβάλλει συνήθως άρρενες της τέταρτης έως έκτης δεκαετίας με θετικό ατομικό και οικογενειακό ιστορικό δερματικής ατοπίας ή και άσθματος. Τα συμπτώματα της ατοπικής κερατοεπιπεφυκίτιδας είναι τα ίδια με την εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα με τη διαφορά ότι καταστρέφεται ο κερατοειδής προκαλώντας μείωση ή απώλεια της όρασης. Γι αυτό το λόγο πρέπει να θεραπεύονται έγκαιρα και σωστά. Ένας μεγάλος αριθμός οφθαλμικών καταστάσεων συνυπάρχουν με την ατοπική κερατοεπιπεφυκίτιδα. Αυτές είναι η κερατίτιδα από απλό έρπιτα, ο πρόσθιος και ο οπίσθιος υποκοψικός καταρράκτης , και ο κερατοειδόκωνος.
Η εαρινή κερατοεπιπεφυκίτιδα είναι υποτροπιάζουσα, αμφοτερόπλευρη νόσος η οποία προσβάλλει πιο συχνά τους άρρενες ηλικίας από 3 μέχρι 25 έτη , με πιο συχνή αυτή κάτω των 10 ετών. Είναι πιο συχνή σε ξηρά και ζεστά κλίματα. Αν και η νόσος μπορεί να είναι ενεργής καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου εντούτοις είναι πιο έντονη κατά τους πιο ζεστούς μήνες ,δηλαδή μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου. Οι ασθενείς με εαρινή αλλεργική κερατοεπιπεφυκίτιδα έχουν θετικό τόσο το ατομικό τους ιστορικό για εποχιακές αλλεργίες, ατοπικές δερματίτιδες και άσθμα όσο και το οικογενειακό τους ιστορικό για αλλεργίες ποικίλης εκδήλωσης. Μετά από 2εώς 8 έτη ενεργού νόσου η μεγαλύτερη πλειονότητα των ασθενών με εαρινή αλλεργική κερατοεπιπεφυκίτιδα παρουσιάζει αυτόματη ίαση.
Η εαρινή αλλεργική κερατοεπιπεφυκίτιδα προκαλεί έντονο κνησμό, αίσθημα ξένου σώματος, λευκές παχιές νηματοειδείς εκκρίσεις, φωτοφοβία, κάψιμο και ερυθρότητα. Η νόσος προσβάλλει τον κερατοειδή προκαλώντας αβαθή κερατοειδικά έλκη, με τελικό αποτέλεσμα την τύφλωση, αν έγκαιρη και σωστή θεραπεία δεν ξεκινήσει.

Αυτοάνοσες χρόνιες επιπεφυκίτιδες
Στις αυτοάνοσες χρόνιες επιπεφυκίτιδες ανήκουν οι ακόλουθες κατηγορίες νοσημάτων : ουλώδες πεμφιγοειδές ,πολύμορφο ερύθημα (σύνδρομο των Stevens-Johnson),και ροδόχρους ακμή. Πρόκειται για σοβαρές χρόνιες επιπεφυκίτιδες οι οποίες απειλούν σημαντικά την όραση.
Το ουλώδες πεμφιγοειδές είναι μια χρόνια αυτοάνοση ινώδη νόσο των βλεννογόνων και του δέρματος. Η νόσος προσβάλλει άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών με τα θήλυ άτονα να προσβάλλονται 2 με 3 φορές συχνότερα από τα άρρενα. Ο επιπεφυκότας είναι ο βλεννογόνος ο οποίος προσβάλλεται αρχικά και μπορεί να περάσουν μέχρι και 10 χρόνια για να προσβληθεί το δέρμα ή άλλος βλεννογόνος από την πάθηση. Η προσβολή του επιπεφυκότα χαρακτηρίζεται από μια χρόνια ουλώδη επιπεφυκίτιδα, η οποία προκαλεί μια προοδευτική τριχίαση, δυστριχίαση και δυσλειτουργία των μειβομιανών αδένων. Καθώς η νόσος προχωρεί παρατηρείται μείωση τη παραγωγής των δακρύων. Η χρόνια ξηροφθαλμία προκαλεί βλάβη του κερατοειδούς με αποτέλεσμα την απώλεια της όρασης.
Το πολύμορφο ερύθημα είναι μια οξεία πολυαιτιολογική συνδρομή που εκδηλώνεται στο δέρμα και τους βλεννογόνους με τη μορφή ερυρθοιωδών στρογγυλών κηλίδων που μοιάζουν με στόχο (κονκάρδα). Πρόδρομα συμπτώματα του συνδρόμου είναι η κακουχία, οι μυαλγίες, ο πόνος, ο εμετός, οι διάρροιες και ο πυρετός. Οι δερματικές βλάβες μπορούν να εμφανιστούν μετά από 10 ημέρες έως και 4 εβδομάδες από την εμφάνιση των πρόδρομων συμπτωμάτων. Ακολουθεί η προσβολή των βλεννογόνων με σχηματισμό φυσαλίδων και πομφολύγων. Οι φυσαλίδες σπάνε και αιμορραγικές κρούστες καλύπτουν τις περιοχές της βλάβης. Οι κυριότερες επιπλοκές του βαρέως πολύμορφου ερυθήματος είναι η έκπτωση της λειτουργίας διαφόρων οργάνων και η ηλεκτρολυτική απορρύθμιση λόγω της εκτεταμένης αποφολίδωσης.
Η ροδόχρους ακμή είναι μια καθορισμένη κλινική οντότητα, άγνωστης αλλά πιθανά αυτοάνοσης αιτιολογίας, Μελέτες της αιτιοπαθογένειας της νόσου έχουν δείξει ότι μια και μοναδική υπόθεση δεν μπορεί να εξηγήσει όλες τις μορφές των εκδηλώσεων αυτής.
Πρόκειται για μια χρόνια υπεραιμική νόσο του δέρματος του προσώπου με κύρια σημεία εντόπισης στις παρειές, στο μέτωπο ,ιδιαίτερα πάνω από τη μύτη και τη ραχιαία επιφάνεια της μύτης. Η ροδόχρους ακμή χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ευρυαγγειών, βλατίδων, άσηπτων θηλακιωδών αλλοιώσεων, χρόνιου οιδήματος, ερυθήματος, καθώς επίσης και υπερτροφίας των σμηγματογόνων αδένων του προσώπου. Η ροδόχρους ακμή μπορεί να προκαλέσει επισκληρίδιτα, κερατίτιδα και βλεφαροεπιπεφυκίτιδα.
Νεοπλασίες μιμούμενες χρόνια επιπεφυκίτιδα.
Διάφορες νεοπλασίες του επιπεφυκότα μπορούν να μιμηθούν μια χρόνια επιπεφυκίτιδα.
Σε περιπτώσεις χρόνιας επιπεφυκίτιδας μη ανταποκρινόμενης στα διάφορα θεραπευτικά σχήματα τίθεται η υπόνοια της κακοήθειας και χρειάζεται βιοψία επιπεφυκότα για τον αποκλεισμό αυτής.

Πανάδες, τα σημάδια του ήλιου

By | IN THE NEWS | No Comments

Mediterraneo Hospital, 04-07-2005

Οι υπερμελαγχρώσεις αλλιώς «πανάδες» ή μέλασμα στην ιατρική ορολογία από την ελληνική λέξη «μέλος» = μαύρος είναι διαταραχές του χρώματος του δέρματος που παρατηρούνται κυρίως στο πρόσωπο και λιγότερο συχνά στο λαιμό, χέρια ή άλλα μέρη του σώματος.

Παρότι μπορούν να προσβληθούν όλες οι φυλές, το μέλασμα είναι πολύ συχνότερο σε άτομα – και κυρίως γυναίκες – με σκούρα δέρματα. Οι μεσογειακές γυναίκες και ειδικότερα οι Ελληνίδες προσέρχονται συχνά στο δερματολόγο για την αντιμετώπιση αυτού του αισθητικού προβλήματος.

Ποια είναι η αιτία των δυσχρωμιών του δέρματος;
H ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη. Ξέρουμε όμως πολλούς παράγοντες που εμπλέκονται στην αιτιοπαθογένεια του νοσήματος. Οιστρογόνα και προγεστερόνη δηλαδή γυναικείες ορμόνες που παράγονται κατά την εγκυμοσύνη ή δίνονται εξωγενώς, όπως τα αντισυλληπτικά ενοχοποιούνται για την πρόκληση πανάδων. Δεν είναι μικρός ο αριθμός των γυναικών, οι οποίες ενώ ουδέποτε είχαν δυσχρωμίες έπειτα από μία εγκυμοσύνη παρουσίασαν «πανάδες» στο δέρμα τους.

Τι πρέπει να προσέξει ή να αποφύγει κάποιος για να μην παρουσιάσει «πανάδες»;
H χρήση κάποιων καλλυντικών που περιέχουν π.χ. σαλικυλικό οξύ, διάφορα συντηρητικά ή κάποια φάρμακα (όπως αντιεπιληπτικά, αντιβιοτικά ή φωτοευαισθητοποιές ουσίες) ευθύνονται για τις πανάδες. Επίσης οποιαδήποτε φλεγμονή, έγκαυμα, τραυματισμούς του δέρματος ή ακμή που δεν αντιμετωπίζεται έγκαιρα και σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε δυσχρωμία.
Οι σημαντικότερες, πάντως αιτίες του μελάσματος είναι ο ήλιος και η γενετική προδιάθεση. Είναι γνωστό ότι πολύ έντονες κηλίδες παρουσιάζονται μετά από έκθεση σε ηλιακή ακτινοβολία κα αντίστροφα κάποιες πανάδες βελτιώνονται τους χειμερινούς μήνες. Άτομα των οποίων οι γονείς είχαν μέλασμα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν το ίδιο νόσημα.

Υπάρχουν γυναίκες με λίγες μικρές κηλίδες και άλλες με καφέ ή μαύρου χρώματος μεγαλύτερης επιφάνειας πανάδες. Πρόκειται για ίδιες περιπτώσεις;
Υπάρχουν διάφοροι τύποι υπερμελαγχωρώσεων. Ο δερματολόγος αφού εξετάσει τον / την ασθενή τόσο κλινικά όσο και με μια ειδική λυχνία τη λυχνία του Wood θα κάνει τη σωστή αξιολόγηση του τύπου και κυρίως του βάθους των κηλίδων. Στη συνέχεια ανάλογα με το που εντοπίζεται η περίσσια της μελανίνης (δηλ. επιδερμίδα, άνω ή βαθύτερο χόριο) προγραμματίζεται η κατάλληλη αντιμετώπισή του.

Τι περιλαμβάνει η αντιμετώπιση των πανάδων;
Η αντιμετώπιση των υπερμελαγχρώσεων του δέρματος, ξεκινά από τη σωστή διάρκεια του τύπου των κηλίδων. Πανάδες, που αντιμετωπίζονται σε επιφανειακά στρώματα του δέρματος αντιμετωπίζονται με συνδυασμό λευκαντικών ουσιών και απολεπιστικών παραγόντων (peelings). Μεγάλη βοήθεια προσφέρουν και τα μηχανήματα που κάνουν απόξεση του παθολογικού δέρματος μηχανικά όπως οι συσκευές με μικροκρυστάλλους. Τα σύγχρονα μηχανήματα Laser στα χέρια εξειδικευμένων ιατρών δίνουν λύση σε αρκετές περιπτώσεις.
Σήμερα μπορούμε να βοηθήσουμε πραγματικά τους ασθενείς συνδυάζοντας φάρμακα και επεμβατικές μεθόδους και να δώσουμε τα καλύτερα αποτελέσματα.

Πόσο διάστημα διαρκούν αυτές οι θεραπείες;
Η καλή μελέτη του ιστορικού και του δέρματος του ασθενούς συνοδεύεται από κατάλληλο αριθμό συνεδρίων ώστε να μην προκληθεί αντιδραστική μελάχρωση και επιδείνωση των πανάδων από εξαιρετικά γρήγορες ή επιθετικές παρεμβάσεις.
Συνήθως σε 1-3 μήνες πετυχαίνουμε εξαιρετικά αποτελέσματα.

Μετά την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος ο ασθενής τι πρέπει να προσέξει; Χρειάζεται κάποια αγωγή συντήρησης;
H αντηλιακή προστασία είναι επιβεβλημένη όχι μόνο για την αποφυγή νέων κηλίδων αλλά κα για όλους τους άλλους σοβαρούς λόγους όπως είναι η φωτογήρανση και ο καρκίνος του δέρματος.
Ο δερματολόγος επίσης θα προτείνει μία ήπια λευκαντική κρέμα και ίσως και κάποιες αναμνηστικές συνεδρίες με peelings ή μικροκρυστάλλους ή lasers για τη συντήρηση του αποτελέσματος.

Τσεκ – απ πρίν από την άδεια

By | IN THE NEWS | No Comments

Σωτήριος Πίνης, Διευθυντής Παθολογικού Τμήματος του Mediterraneo Hospital, Ελεύθερος Τύπος – Health &Style, 25 Iουνίου 2005

Πριν οργανώσετε τις διακοπές σας, δεν θα ήταν κακό να επισκεφτείτε το θεράποντα ιατρό σας για κάποιες επιπλέον συμβουλές σχετικά με την πάθησή σας και τα τυχόν προβλήματα που ενδεχομένως θα εμφανισθούν από τις υψηλές θερμοκρασίες, τον ήλιο ή το κολύμπι.
Αν και το καλοκαίρι φέτος δεν θυμίζει το καλοκαίρι που έχουμε συνηθίσει οι καλοκαιρινές διακοπές έχουν ήδη αρχίσει για μερικούς. Πολλοί έχουν τη συνήθεια να κάνουν ένα check-up πριν ξεκινήσουν τις διακοπές τους για να βεβαιωθούν ότι δεν θα έχουν πρόβλημα υγείας στις συνηθισμένες δραστηριότητες των διακοπών. Πόσο όμως είναι απαραίτητο αυτό; Και ποίος θα το καθορίσει; Ο καλύτερος προληπτικός έλεγχος είναι μια επίσκεψη στον ιατρό σας.
Δεν θα χρειαστείτε κανενός είδους έλεγχο για να ξεκινήσετε τις διακοπές σας αν είστε υγιής μέχρι τώρα, κάτω των 40 ετών και δεν κάνετε τελείως καθιστική ζωή.

Χρόνια Πάθηση 
Αν όμως πάσχετε από κάποια χρόνια πάθηση ή είστε τελείως αγύμναστος και σκοπεύετε να υποβληθείτε σε σχετικά έντονη σωματική δραστηριότητα υπάρχουν μερικά σημεία που θα πρέπει να προσέξετε.
Αν έχετε χρόνιο πρόβλημα υγείας καλό θα είναι να το έχετε ρυθμίσει πριν ξεκινήσετε, π.χ δεν θα περιμένετε να ρυθμίσετε την αρτηριακή σας πίεση στη διάρκεια των διακοπών σας.
Αν είναι η πρώτη χρονιά που σας εμφανίστηκε πρόβλημα υγείας, καλό θα είναι να συμβουλευθείτε το θεράποντα ιατρό σας για το τι προφυλάξεις πρέπει να πάρετε και σε τι προληπτικό έλεγχο θα χρειαστεί πιθανόν να υποβληθείτε.
Αν πρόκειται να πάρετε φάρμακα έστω και για προσωρινό λόγο στη διάρκεια των διακοπών σας συμβουλευθείτε επίσης το γιατρό σας.
Αν σκοπεύετε να υποβληθείτε σε μεγαλύτερη φυσική δραστηριότητα απ΄ότι στην καθημερινή σας ζωή, καλό θα είναι, πριν ξεκινήσετε, να κάνετε ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα και αν χρειάζεται, να εξεταστείτε από καρδιολόγο. Αν έχετε χειρουργηθεί πρόσφατα, καλό θα είναι να συμβουλευθείτε το γιατρό σας για το πότε και ποιες δραστηριότητες σας επιτρέπονται. Τέλος, αν ανήκετε σε εκείνους που έχουν απέχθεια ή φόβο στον προληπτικό έλεγχο, εφαρμόστε στις διακοπές σας το “παν μέτρον άριστον”.

Η Πλαστική Χειρουργική στη Ζωή μας

By | IN THE NEWS | No Comments

Κων/νος Ζολώτας, Διευθυντής Τμήματος Πλαστικής Χειρουργικής του Mediterraneo Hospital, Ελεύθερος Τύπος – Health & Style, 11 Iουνίου 2005

Ποια είναι η πιο δημοφιλής επέμβαση πλαστικής χειρουργικής στην Ελλάδα και γιατί;
Κατά γενική παραδοχή η πιο δημοφιλής επέμβαση πλαστικής χειρουργικής στην Ελλάδα είναι η λιποαναρρόφηση.
Με την λιποαναρρόφηση επιτυγχάνουμε την αφαίρεση λίπους από οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Ο μόνος περιορισμός που υπάρχει είναι η ποσότητα λίπους που επιτρέπεται να αφαιρέσουμε.
Το όριο είναι περίπου 2 λίτρα από μία είτε περισσότερες περιοχές του σώματος. Αυτό που θα πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι με την λιποαναρρόφηση αποκαθιστούμε την σιλουέτα του σώματος.
Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την λιποαναρρόφηση ως μέθοδο αδυνατίσματος.
Τις περισσότερες φορές οι γυναίκες (είτε οι άνδρες) καταφεύγουν στην μέθοδο αυτή, αφού έχουν ταλαιπωρήσει το σώμα τους με διάφορες άλλες μεθόδους που υπόσχονται να λύσουν το πρόβλημα.
Και αυτό διότι δεν γνωρίζουν ότι η λιποαναρρόφηση είναι στην ουσία μια πολύ απλή και εύκολη διαδικασία. Οι 9 στις 10 περιπτώσεις πραγματοποιούνται με τοπική αναισθησία και η γυναίκα μετά από 3-4 ώρες παραμονή στο Νοσοκομείο επιστρέφει στο σπίτι της, φορώντας ένα ειδικό ελαστικό κορσέ. Πόνοι ουσιαστικά δεν υφίστανται. Η ενόχληση που υπάρχει είναι ανάλογη με αυτή που παθαίνει κάποιος που έχει υποστεί πολύ έντονη γυμναστική. Συνεπώς ακόμη και την επόμενη μέρα μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Το χειρουργείο αυτό δεν περικλείει καθόλου κινδύνους για τον άνδρα ή την γυναίκα, αρκεί να τηρούνται οι σωστές προϋποθέσεις.
Πριν την διαδικασία γίνεται ένας προεγχειρητικός έλεγχος ούτως ώστε εάν προκύψει η παραμικρή αντένδειξη το χειρουργείο αναβάλλεται.
Πρέπει να γίνεται σε πλήρως οργανωμένες κλινικές και με αυτά τα δεδομένα εξασφαλίζεται το 100% της ασφάλειας.
Δεδομένης της απλότητας της διαδικασίας και του εντυπωσιακού αποτελέσματος εξηγείται και η πρωτιά στην επιλογή του κόσμου όσον αφορά τις επεμβάσεις Πλαστικής Χειρουργικής.

Ποιό είναι το κόστος αυτής;
Το κόστος της επέμβασης εξαρτάται από τις περιοχές στις οποίες θα επέμβουμε. Μπορεί να ξεκινά από τα 2000 έως και 6000 euro.

Υπάρχουν νέες μεθόδοι λιποαναρρόφησης;
Όπως όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις έτσι και στη λιποαναρρόφηση η εξέλιξη της τεχνολογίας δημιουργεί και καινούργιες μεθόδους. Από τις πιο πρόσφατες μεθόδους είναι και η χρήση υπερήχων για την αφαίρεση του λίπους.
Οι υπέρηχοι σε μια συγκεκριμένη συχνότητα έχουν την δυνατότητα να ρευστοποιήσουν το λίπος. Αυτό έχει αποτέλεσμα η αναρρόφηση του να μην χρειάζεται να γίνει κάτω υπό συνθήκες έντονης αναρρόφησης καθώς το υγρό λίπος αναρροφάται πιο εύκολα από ότι στέρεο, και έτσι δεν τραυματίζονται τα αγγεία και τα νεύρα της περιοχής.
Επί πλέον μπορούν να αφαιρεθούν και μεγαλύτερες ποσότητες λίπους από ότι με την κλασική μέθοδο. Ακόμη η δράση των υπερήχων δρα και στο χώρο του δέρματος με συνέπεια το δέρμα να συσφίγγεται μετά την λιποαναρρόφηση. Άλλη εξέλιξη στην λιποαναρρόφηση είναι η χρήση μηχανήματος το οποίο δρα με έντονες παλινδρομικές κινήσεις στο άκρο της κάνουλας. Αυτό έχει αποτέλεσμα την πιο γρήγορη αφαίρεση του λίπους καθώς και την χρησιμοποίηση πολύ λεπτών εργαλείων, που δεν προκαλούν την παραμικρή βλάβη στο δέρμα.

Οι άνδρες τολμούν να κάνουν λιπαναρρόφηση;
Όλο και περισσότεροι άνδρες καταφεύγουν στην λιποαναρρόφηση για να λύσουν προβλήματα τοπικού πάχους.
Η συνηθισμένη περιοχή είναι φυσικά η κοιλιά.
Χωρίς ουσιαστική ταλαιπωρία απαλλάσσονται από το χρόνιο πρόβλημα της ευτραφούς κοιλίας. Επίσης λιποαναρρόφηση γίνεται και στο θώρακα (γυναικομαστία), στο προγούλι ή και στα μπράτσα.

Μιλήστε μας για το BOTOX
Το BOTOX είναι η εμπορική ονομασία μιας μορφής αλλαντοτοξίνης η οποία χρησιμοποιείται στην ιατρική πάνω από τρεις δεκαετίες.
Στην πλαστική χειρουργική χρησιμοποιείται τα τελευταία πέντε χρόνια για την απάλειψη των ρυτίδων που δημιουργούνται γύρω από τα μάτια και στο μέτωπο. Διαρκώς προκύπτουν και καινούργια πεδία εφαρμογής του φαρμάκου με εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Το φάρμακο πρακτικά είναι απολύτως ακίνδυνο, διότι για να προκληθεί κάποια βλάβη απαιτούνται δεκατέσσερα μπουκαλάκια του φαρμάκου να ενεθούν ενδοφλέβια.
Όπως καταλαβαίνεται είναι κάτι που δεν μπορεί να συμβεί. Μειονεκτήματα του είναι ότι η δράση του δεν είναι μόνιμη. Την πρώτη φορά η διάρκειά του είναι 4-6 μήνες ενώ την δεύτερη και τις επόμενες κρατά περισσότερο.
Καλό είναι η θεραπεία να μην επαναλαμβάνεται με συχνότητα μικρότερη των 6μηνών γιατί τα αποτελέσματα δεν θα έχουν διάρκεια.
Οι μύες του προσώπου δεν υφίστανται μόνιμη βλάβη και έτσι με την διακοπή του BOTOX επανέρχονται στην προηγούμενη του κατάσταση μετά την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος.

Το LASER θα αντικαταστήσει το νυστέρι;
Η χρήση laser στην ιατρική άνοιξε το δρόμο για την εξεύρεση λύσεις σε προβλήματα που ήταν πολύ δύσκολο να αντιμετωπισθούν.
Για παράδειγμα επιτυγχάνεται η αφαίρεση αιμαγγειωμάτων, τατουάζ, ουλών ακμής, τραυματικών ουλών κ.α.
Υπάρχουν πάρα πολλά είδη laser. Μερικά από αυτά χρησιμοποιούνται και για την διατομή ιστών όπως ακριβώς και ένα νυστέρι. Σ? αυτή τους τη χρήση παρουσιάζουν ορισμένα πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα.
Γι? αυτό το λόγο πρέπει οι ενδείξεις για την χρήση laser να είναι ξεκάθαρες, ούτως ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι καλύτερο δυνατό. Με τα σημερινά δεδομένα λοιπόν δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι το νυστέρι θα εγκαταλειφθεί, αλλά δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις για το απώτερο μέλλον.

Το καλοκαίρι πως αντιμετωπίζεται σωστότερα η γήρανση του δέρματος, ιδιαίτερα για ανθρώπους που έχουν υποβληθεί σε αισθητική επέμβαση;
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα το καλοκαίρι οφείλονται σε δύο παράγοντες:
Α) Στην υπερβολική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και
Β) Στην αφυδάτωση που υφίσταται από τις υψηλές θερμοκρασίες και το αλάτι της θάλασσας.
Συνεπώς η αποφυγή της υπερβολικής ηλιοθεραπείας κατά τις επικίνδυνες ώρες (12 έως 4 μ.μ.), η χρήση αντιλιακών και πολύ καλών ενυδατικών κρεμών είναι τα μέσα που προστατεύουν το δέρμα από τις επιδράσεις που δέχεται το καλοκαίρι.
Τα ίδια ισχύουν και για τους έχοντες υποστεί μια χειρουργική επέμβαση, μετά την πάροδο βεβαίως ενός χρονικού διαστήματος συνήθως ενός μηνός, από την τέλεση της επέμβασης.
Οι περισσότερες επεμβάσεις αισθητικής πλαστικής μπορούν να διενεργηθούν και τους καλοκαιρινούς μήνες, με εξαίρεση την χρήση περισσότερων ειδών laser.